Evangeliorum libri quattuor

Juvencus, Caius Vettius Aquilinus

Juvencus. Evangeliorum libri quattuor. Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 24. Huemer, Johann, editor. Vienna: Gerold, 1891.

  1. Ac si quis partem palma percusserit oris,
  2. Mox aliam uultus partem praebere memento.
  3. Auferet aut tunicam si quis ui iudicis instans,
  4. Cede libens pariterque ferat tua pallia secum.
  5. Si te forte aliquis passus per mille iubebit
  6. Ire uiam grauidique oneris perferre laborem,
  7. Mox perges aliudque iteris comitabere duplum.
  8. Si quis egens poscet uel si simulabit egentem,
  9. Ex animo miserans largire; aut mutua si quis
  10. Orabit, tribue, et mitem ne subtrahe uultum.
  11. Nec tibi sit placitum solis succurrere amicis
  12. Aut caecis odiis inimicos ducere dignos.
  13. Quin ego praecipiam semper blando esse per omnes
  14. Obsequio precibusque Deum mollire benignis
    15. [*](556] cf. Verg. Ge. H 343. )[*]( 545 sufficiet MaKaKaTBbG, sufficiant (ant in ras.) L, te add. N diccre M\'LK, (m. 2) T2 Hl Poelm. in mg. 546 hiis Ml, histis Mp egre Hl 547 suggeret CIRMMplBb, suggerit rell. uis] s ex r M tętra C, thethra R 548 peruulta (Uj ex corr.) M1 549 laedentem pjo R sequetur Mpl L 550 manum Kx uincit K, Kz (m. 2) G 551 SI TE CVSSEKIT MAXILLA B at L 552 alteram u. p. partem Ml; alium L 553 auferat R VaBbGHHl, auferit K7 (m. 1) T1 tonicam RM et alii 554 pariter M1 feret K1 (m. 1) 555 SI ANXIA- VERIT MILLE PASSVS B te om. MILl super C iubebat Kl 556 grauemque iteris C labores M1 L T1 557 moxque M1 pergens KiKaLTBbGH . aliutque CT1 dublum Jlf1 558 si] se MxMpx n b K-L (m. 2) PT2Bb poscit CMIBI simulauite B, similauit M (corr. m. 2) 559 mutuo K2 (m. 1), mutua M1 560 tribuae M mittem L, tristem Vt 561 succurre C 562 dignus L1 563 ergo Kt (m. 1) blandum super R, uos (M) blando semper MT1, blando super esse L K1 K2 Mp PV1 V2 B Bb 564 obsequium BL; blanda-obsequia Bb1 praecibus omnes fere )
    31
  15. Pro uita ipsorum, qui uos exscindere gaudent
  16. Aduersisque truces animis odiisque sequuntur.
  17. Nam genitor noster communia lumina solis
  18. Communesque dedit pluuias iustisque malisque.\'
  19. Quod si coniunctos tantum ueneramur amicos,
  20. Quis locus hic iustae poterit mercedis haberi?