Epistulae

prorsus, quod ad ipsas res; quas nosse uolumus, adtinet, si quid ueri me tenere uel scio uel credo uel puto, in quo tu aliter sentis, quantum dat dominus, sine tua iniuria conabor adserere. quod autem pertinet ad offensionem [*]( 2 cf. p. 236, 9-10 5 = p. 235,9-10 12 cf. I Cor. 8, 1 14 Iac. 3,2 17 cf. Matth. 18,15 ) [*]( 1 dignationis A 2 inditia A (ex indigia) B tamen $ tantum FL illo tfDC,Ma.c. detentello ^5 alt. de om. ç 3 mihi potius g tam(del.) hylariter B ilater 52 iocari (add. s. I. potius m2) B conlocari ^ quam s.l.m2B mirari C est (t exp.) A 4 quod] quam ga; add. tam iteratum (utrumquedel.) B sermo C serie A elocutus g 5 portasse ^ asti ne Aa c. aiste ne FC agiste ne $ ais tene LtfD 7 uos 52 disperamus FLa.c.m2 disputemus Lp.c m2 quos in ea maritudis 32 8 amaritudinis DC disc.] animi A fiat exp. m2B 9 possumus C quod tyA scripturis $ 10 tu om. C 11 salutisquej2p.c. salutisque nisi cum suspicione (ras. 7-8 litt.) salutis qua (que m2) F 12 instat 31 dum modo ^5 ista $ 13 ego me] egomet F 14 est om. 31 in om. β 16 petere] preter$17 te om. B lucratus sis ex lucresis m2L qui 52 18 longinquitata e B longitudinem 52 potest tyFLDC, AM Ba,c. (s.l m2 i non potest fieri M) 19 quod om. C abg1 20 attinet Ed offensionem tuam F si] et si z1 quit *a quidem $ uere FL 22 conabatur $ asserere ex esserere A, ex serere $ )

Nec omnino arbitror te suscensere potuisse, nisi aut hoc dicerem, quod non debui, aut non sic dicerem, ut debui, quia nec miror minus nos scire inuicem, quam scimur a coniunctissimis et familiarissimis nostris. in quorum ego caritatem, fateor, facile me totum proicio praesertim fatigatum scandalis saeculi et in ea sine ulla sollicitudine requiesco. deum quippe illic esse sentio, in quem me securus proicio et in quo securas requiesco.