Conlationes Patrum (Collationibus)

denique ut possibilitatem boni eis inesse signaret, increpans Pharisaeos quid autem, inquit, etiam ex uobis ipsis non iudicatis quod iustum est? quod utique non eis dixisset, nisi eos indicio naturali id quod aequum est scisset posse discernere. unde cauendum nobis est, np ita ad dominum omnia sanctorum merita referamus, ut nihil nisi id quod malum atque [*]( 20 denique..... p. 380,1 adscribamas natarae] Prosp. 11,1—2 ) [*]( 4 Eaai. 42, 18-19 9 Esai. 43, 8 10 Hierem. 5, 21 12 Mt. 13, 13 14 Esai. 6, 9-10 (LXX) 21 Luc. 12, 57 ) [*]( 2 prof. II 3 sed] sed etiam II 4 inquid O 5 qui S Π1O: quis IPTv 6 et qui caecus T adquos II atquem 0 8 posset T 11 inquid ΠΟ et ante non om. T audistis 0 12 inquid 710 14 prof. II eseiae ΣΠ esaye 0 15 intellegitis Π1 uidebitis et non om. Σ 18 clauserunt T 19 suis om. IIv 22 inquid 0 quid 0 23 eis non Tv eoe om. II 25 est nobis Υv deum Otp Pr. r )

peruersum est humanae adseribamus naturae. in quo quidem sapientissimi Salomonis, immo domini onins haec uerba sunt testimonio confutamur: ita enim, cum consummata templi extructione oraret, effatus est: uoluitque Dauid pater meus aedificare domum nominis domini dei Israhel: et ait dominus ad Dauid patrem meum: quod cogitasti in corde tuo aedificare domum nomini meo, bene fecisti, hoc ipsum mente tractans. uerumtamen non tu aedificabis domum nomini meo.