Epistulae imperatorum pontificum aliorum

quos simul damnatos iterum dicit Acacius petens apostolicam sedem, ut, si ad eam forte confugerent, ne ipso quidem digni haberentur aspectu et, si iam aliquam indulgentiam forsitan impetrassent, irritam esse debere nec eorum paenitentiam recipiendam esse. quid multa? hunc ipsum Iohannem, quem Acacius cum Petro damnauerat et sine paenitentiae remedio fecit ab apostolica [*]( 1 offensis PS agatius P quod de (I) 2 rettulit uq2 iohannem g* et ante rasuram qlu»3 3 anthioceno βδυq2ω2, athioceno q1, antiocheno ex antiochene cu3 man. 2 aput βω2q2 et ante corr. ql 4 hoc om. wi 5 anthiociam βδυq2ω1, antiochiam ql sed chi. man. 2 in ras., antyociam wt fugisse (I) et q1 man. 2: fuisse βδυQ7 adque υq2ω1ω2 a om. w 9 per uiliesimas restitui ex Liberato: pulsas S, t prorsus (cf. li) Stlprascripsit qx man. 2 (pulsis . ♦ tarbis Surius) alterius 03 10 nil oQ facere om. 8 12 anthiociam βυ Q, anthioci (UI, antjociam (U2 remissus βυωQremissum 8, remissus est ql man. 2, missus est Liberat. illic iterum trsp. 8 episcopatum p 13 quod ω1ω2 14 rettulisse o, retulisse ex rettulisse ql ordinata pamenis βδω1q2q1man. 1, ordinatam pampenis ω2ω3 episcopus (U 15 anthiociam βδuq2ω1et man. 1 ql, yv antyociam uj2 epm 3, epicf j3 (c in ras.) pellet u 16 quo βδq2, quod w2ws 17 dicit om. (U3 eam Q: eadem 2, eandem ql man. 2, wS vian. 2 18 confugerint 03 aspectui 03 22 ab om. w3, add. man. 2 )

Nam quod dicit Acacius Petrum illum Alexandrinum oblata petitione Eutychianam haeresem uel Nestorianam damnasse, hoc euidenter probatur esse falsissimum. nam quae causa fecit, ut in episcopatu suo synodo Calchedonensi uel tomo sanctae memoriae papae Leonis diceret anathema? quae causa fecit, ut sublato nomine Proterii uel Timothei catholici Dioscori et Timothei haeretici nomen adscriberet? quae causa fecit, si catholicus erat, ut Timothei catholici episcopi corpus desub terra leuaret, qui inter episcopos catholicos sepultus fuerat, et proiceret foras? ipse non est Petrus, qui damnato Timotheo haeretico semper adhaesit? quomodo postea Acacius miris eum laudibus prosequitur, de quo tanta se crimina ante meminerat retulisse ?

In causa fidei Christiane, cui ab exordio sui numquam defuisse probantur inimici, nostro qui seculo sed per interualla temporis Nestorius et Euthices non noua dogmata suadentes sed nomina prodierunt.

nam Nestorius post centum quinquaginta et octo fere annos Fotini et Pauli Samosateni secutus [*]( 1 damnationis {33 2 praesedere oq1 et ante corr. ql 3-15 § 14 ad ipsam epitomen non pertinet sed alius originis est: ex tractatu aliquo Gelasii haec uerba desumpta esse satis prvbabiliter suspicatur Thielius 4 eutycianam £ SQ, euticianam w heresim w 5 probatur om. w3 4 sq. namque et causa w 6 episcopo wlw2 calchedonense 3, calcidonensi υq2ω1ω3, chalcidonensi w2 7 thomo oQ, toto wi, domno w2 8 nomen υq2ω1ω2, nomine ex nomen g1 man. 2 et w3 man. 2 proteri uj1 man. 1 g2 9 nomina scriberet (scribere W3) w ascriberet u 12 proicere oql man. 1 q1 14 quo se (quos et W3) tanta trsp. w 15 miminerat £ retullisse o, re////tu///lisse. contuli gl ) [*](III. Haec epitome tractatus 99, quam in edendo eo hie illic adhibitam significaui littera W, tradita est in codice Uallicellano XVIII saeculi decimi inde a fol. 246 v. ipse eam descripsi cumque omnibus uitiis quam accuratissime hic reddo, postquam mirum quanta eam neglegentia expressit Thiel p. 520. )

quod quidem non esse hominis perhibuit sed humane figure, ut similitudo magis humani corporis quam ipsa ueritas suaderetur, cum catholica fides uerum deum uerumque hominem Christum dei filium esse fateatur, non unius nature sed unius essentie atque persone.