De Peccatorum Meritis et Remissione et de Baptismo Parvulorum

Augustine

Augustine. Sancti Aureli Augustini Opera, Sectio VIII, Pars I (Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 60). Urba, Karl; Zycha, Joseph; editors. Prague; Vienna; Leipzig: F. Tempsky; G. Freytag, 1913.

Postremo ad id quod intellectu perspicacissimo adsequi non ualemus, auctoritate diuina consentire cogamur. bene, quod ipsi nos [*]( 2 Pelagius. ) [*]( IproposuifV 2 cum] eu V non ea: uunc nuncS 3 ergo om.bd 4 absordissimum Lml absurdissimum—prosit om.A utique ex atque P 6 paruolis Lmlpassim potuisse om.b sicut] add. et zbd 7 nullis (n s.l.m2) V illis Mb fin. non om.z dicant om.A 8 Christi iustitia bd 9 xpianus Lm1 meminerint VM 10 prode ee(5is)S 11 ipsi s.l.m2G 12 et s.l.mlL,om.SVPG auctoritatis Krn2, om.z 13 fid. nomine eos censet indo b non censet] nocens etLmlVmlPG non cessetKmlAC dignos A 14 secundum] scm (d s.l.m2add.)V 15 possit K expositio quastionisa<W.A ante sicut 16 traiecitKACT 20*«generaucratG generatb enim s.l.m2G regeneratio G 21 carnalisSTwil pr.hacc] add. filios bd 23 * ac G 24 liberatus A 25 asequiLwI 26 ualuimusJ. cogimurXntS )

131
admonent, iustitiam Christi nisi credentibus prodesse non posse et prodesse aliquid paruulis confitentur. unde, ut diximus, necesse est eos baptizatos in credentium numero sine ulla tergiuersatione constituant. consequenter igitur, si non baptizentur, inter eos qui non credunt erunt ac per hoc nec uitam habebunt, sed ira dei manet super eos, quoniam qui non credit filio, non habebit uitam, sed ira dei manet super eum, et iudicati sunt, quoniam qui non credit, iam iudicatus est, et condemnabuntur, quoniam qui crediderit et baptizatus fuerit, saluus erit, qui autem non crediderit, condemnabitur. iam nunc uideant isti, qua iustitia temptent uel conentur adserere non ad uitam aeternam, sed ad iram dei pertinere et iudicari diuinitus atque damnari homines, qui sine peccato sunt, si quemadmodum proprium ita nullum in eis est etiam originale peccatum.

Iam ceteris, quae Pelagius insinuat eos dicere, qui contra originale peccatum disputant, in illis duobus prolixi mei operis libris satis, quantum arbitror, dilucideque respondi. quod etsi quibusdam uel parum uel obscurum uidebitur, dent ueniam et conponant cum eis, qui fortasse illud non quia parum est, sed quia nimium reprehendunt; et qui ea, quae pro natura quaestionum dilucide dicta existimo, adhuc non intellegunt, non mihi calumnientur pro neglegentia uel pro meae facultatis indigentia, sed deum potius pro accipienda intellegentia deprecentur.

Verum tamen nos non neglegenter oportet aduertere istum, sicut cum qui nouerunt loquuntur, bonum ac praedicandum uirum hanc argumentationem contra peccati propaginem non ex propria intulisse persona, sed quid illi dicant qui eam non adprobant [*]( G. Ioh. 3, 36 7 Ioh. 3, 18 9 Marc. 1G, 16 ) [*]( 1 prode ee S prod*essc V ut4 3 numeros Km2 numeru A iilaS constituere (ere in ra$.m2)V 5 nec onuV non habebunt(non in ras.s.l.m2)V 6 per eos et judicati sunt (eos m2 ex eu) K 11 iusti a temnent Kml 12 ad s.l.m2K diuinitusiudicaribd diuinatusKml 14eet etia(etia inmg.m2)K lSIam-peccatum om. Vml; in mg.m3 add. sed eis qui talia 18 componunt Kml 20 qui*ea quç L quia aequae (aeque PG) SVmlPG quia ea quae (quae om.A) KA pro natura] ponatur a LSVmlPG extimo A 21 intelligunt (in s.l.m2)G 22 indientiaKml 24 ueruntamen A negligenter Km2 aduertere] adten- dere Pd 25iustQ(u pr.s.l.)L locuntur PK bonum om.z ac] ad V 26 propaginem peccati V 27 intulisse posuisse in ras.m3V eu.4 ) [*]( 9* )

132
intimasse nec solum hoc quod modo proposui eique respondi, uerum etiam cetera quibus me in illis libris iam respondisse recolui. nam cum dixisset: si Adae, inquiunt, peccatum etiam non peccantibus nocuit, ergo et Christi iustitia etiam non credentibus prodest — quod in his quae respondi cernis quam non solum non expugnet quod dicimus, sed etiarn nos admoneat quid dicamus -, secutus adiunxit: deinde aiunt: si baptismus mundat antiquum illud delictum, qui de duobus baptizatis nati fuerint debent hoc carere peccato; non enim potuerunt ad posteros transmittere quod ipsi minime habuerunt. illud quoque accedit, inquit, quia, si anima non est ex traduce, sed sola caro, ipsa tantum habet traducem peccati et ipsa sola poenam meretur, iniustum esse dicentes, ut hodie nata anima non ex massa Adae tam antiquum peccatum portet alienum. dicunt etiam, inquit, nulla ratione concedi, ut deus qui propria peccata remittit imputet aliena.