De Consensu Evangelistarum

Hanc autem nouissimam fuisse corporaliter in terra praesentationem domini apostolis etiam illud admonet, ut credamus. quod ita sequitur idem Marcus: [*]() signa autem eos qui crediderint haec sequentur: in nomine meo demonia eicient. linguis loquentur nouis; [*]() serpentes tollent et, si mortiferum quid biberint, non eos nocebit; super aegrotos manus inponent, et bene habebunt. deinde subiungit: [*]() et dominus quidem, postquam locutus est eis, adsumtus est in caelum et sedit a dextris dei. [*]() illi autem profecti praedicauerunt ubique domino cooperante et sermonem confirmante sequentibus [*]( 8 Marc. 16, 15 et 16 18 »ib. 17—20 ) [*]( 2 caelis B 3 hi HSAEKL 4 uiderant] derant B1 resurrexissel add. a mortuis BD r crediderunt Bl D 5 niderunt Bl, -rint CP. -rant g 6 quod] que p uiderant B2 11 hoc-condemnabitur bis Bl 12 id om. RD 18 crediderint r uidet CP, (om. non) uiderant r, uiderat ael ipse B 16 praesentationem BlBDM, repr. cet., edd. 17 apostolus HAlEL Y admonetur CPV (amm. V) 20 ecient B linquis B loquuntar B 21 berint B, uiuerint H eos] eis B2 Xy paelmv 22 aegros (egr.) Q w edd. praeter m, r 23 quidem] add. Iesus VE1 γϰψω raelv 24 sedet V N A2E2 y pgrv a] ad JB 26 sermone B )

signis. cum ergo dicit: et dominus quidem, postquam locutus est eis, adsumtus est in caelum, satis uidetur ostendere nouissimum cum illis in terra hunc eum habuisse sermonem, quamuis non omni modo ad id coartare uideatur. non enim ait \'postquam haec locutus est eis\\ sed: postquam locutus est eis, unde admittit, si necessitas cogeret, non istam fuisse nouissimam locutionem nec istum fuisse nouissimum diem, quo eis in terra praesens fuit, sed ad omnia quae cum eis omnibus illis diebus locutus est posse pertinere quod dictum est: postquam locutus est eis, adsumtus est in caelum. sed quia ea quae supra diximus magis suadent hunc nouissimum diem fuisse, quam ut intellegantur undecim, qui Thoma absente decem fuerunt, ideo post hanc locutionem, quam Marcus commemorat, adiunctis etiam consequenter illis uerbis uel discipulorum uel ipsius, quae commemorantur in actibus apostolorum, credendum est adsumtum dominum in caelum, quadragensimo scilicet die post diem resurrectionis eius.

Iohannes autem, quamuis fateatur multa se praetermisisse quae fecit Iesus, uoluit tamen etiam tertiam eius repraesentationem discipulis post resurrectionem factam commemorare ad mare Tiberiadis, septem scilicet discipulis, Petro, Thomae, Nathanaheli, filiis Zebedaei et aliis duobus quos nominatim non expressit, cum piscarentur, quando iussu eius retia mittentes in dextram partem extraxerunt magnos pisces centum quinquaginta tres, quando etiam Petrum ter interrogauit, utrum [*]( 16 cf. Acfc. 1, 4-8 19 cf. Ioh. 21, 25 22 cf. ib. 1-24 ) [*]( 1 diceret RD 3 eum om. RD 4 omni modo] omnino HAEL αγ g 5 ait om. Bl 6 mamittit B, innuit r cocere Bl 7 nouissimam] ultimam r necis tum B1 nou.] ultimum r 8 fuis Bl 9 illis diebus om. B 13 thomam CPlQ absentem Q \'X\' Q 14 quam] cum B adinntis BC1 19 se om. p 20 quae f. i. om. g tertiam otn. B 22 suis discipulis petro scilicet p et thomae p g 23 filiis] et filiis HElL g 24 iusso CP retiam B 25 in dextra parte CP dexteram NM p l centum quinta tres ait cum Bl (sit cum del. B2). CLIII CPQ, CLlII. (eras. I) M 26 utrum] urum B )

ab illo amaretur, et ei pascendas commendauit oues suas et de eius ipsius passione praedixit et de ipso Iohanne ait: sic eum uolo manere, donec ueniam. ad hoc Iohannes euangelium suum terminauit.-