Contra Cresconium
Augustine
Augustine. Sancti Aureli Augustini Opera, Sectio VII, Pars II (Corpus scriptorum ecclesiasticorum Latinorum, Volume 52). Petschenig, Michael, editor. Prague; Vienna; Leipzig: F. Tempsky; G. Freytag, 1909.
Quid adhuc pessimae causae patrocinium pertinacissimum praebes? adquiesce tandem non mihi, sed ipsi qua conuincimini ueritati. uide quam uerum dixerim, quod frustra labefactare conatus es, (quanta sint pro pace toleranda\', atque — ut eisdem identidem uerbis utar, quibus in illis litteris usus sum — \'pro pace Christi redite ad ecclesiam quae non damnauit incognita, si pro pace Donati placuit reuocare damnata\'. si enim ex his duodecim, quos cum Maximiano sine dilatione damnauerant, Felicianum et Praetextatum postea receperunt, quomodo falsum est eos reuocasse damnata? si autem et ipsis dilatio data est, quos dixerunt damnatos esse cognoscite, etiamsi nullus eorum postea remearet, placuit tamen reuocare damnata, quando post sententiam. qua dictum est: damnatos esse cognoscite, data est dilatio, qua eis liceret euacuata damnatione remeare. haec dicta sufficerent, etiamsi uerum esset quod te dicis, cum hac causa Maximianensium ualde permotus esses, a tuis episcopis cognouisse; quid autem agis, quia et falsum est? quaere aut, si habes, inspice diem gestorum proconsularium, quo postulatio dicta est a Titiano aduersus Felicianum et Praetextatum, ut [*]( 12. 14 Petil. I 13, 14; cf. Cresc. III 25, 28 20. 22 Sententia concilii Bagaiensis 24 cf. epist. Cresc. et III 14, 17. IIII 28, 35 init. 27 cf. III 56, 62 ) [*]( 4 in] i W 5 erant om. W unde W 6 redeuntibus R 7 tenuerant WYB diminutos Wv 11 quam uincimini B 12 est WYml 13 eidem WXmlYml 15 Donati] damnati W 20 etiamsi Dullus- 22 esse cognoscite om. W 24 suffecerent Yml esset om. W 25 epicopis W 26 quare R 27 proconsolarium W quo] quod R ) [*]( Lll. Angust. o. Don. II. ) [*]( 35 )
Proinde apparet tertium ferme agi mensem, cum a proconsule petitur, ut Felicianus et Praetextatus sedibus propulsentur tamquam collegae Maximiani, quos sibi consociauerat ad furorem. nam cum memoratus aduocatus de Maximiano quod sufficere uidebatur in eadem postulatione dixisset: eos quoque, inquit, quos alienae praesumptionis error adtraxerat, portu primo proposito paenitendi, si reuerti cuperent intra tempus ad religionis tramitem destitutum, pari uigoris ammonitione conpescuit. sed suis institutis iniquitas delectatur et semet ipsam non deserit, cum semel praecipitata corruerit. idem namque Maximianus coeptam nutrit audaciam et alios sibimet consociat ad furorem. inter quos etiam Felicianus quidam, qui primo recta sectatus deprauationis huius attaminatione fuscatur, in Mustitana positus ciuitate deo omnipotenti parietes consecratos, ecclesiam uenerandam quasi quadam obsessione credidit retinendam. hunc etiam Praetextatus in Adsuritanis partibus imitatur. audisne aduocati uerba praeclarissima et manifestissima, quibus dicit istos, de quibus agimus, quia portum propositum paenitendi. dum suis institutis iniquitas delectatur, cum semel praecipitata [*]( 3 anno 394 5 anno 395 10 Postulatio apud Herodem proconaulem; cf. III 56, 62. IIII 4, 5 ) [*]( 1 quantum codd. post] potest Yml dilationis illius B" 2 alt. est om. R bagaienses Yml 3 augg X aug WYRZ arcbadii XZ ter] iter W k YR, item lin. 4 5 istum] illura v NoB] N S mart. Z 9 cum] com W 10 dixit W 13 reuerenti WYmJ relegionis W 14 prestitatum Ym2R, ut male coni. v admonitione Zv 15 institutis] add. inquit Ym2Rv iniquitatis Yml 21 positis WYml 24 Assuritanis t7 )
Nolo quaerere, quanto post huius postulationis diem, qua Felicianus et Praetextatus Titiani aduocati uerbis tam grauiter accusantur, in uestram communionem recepti sunt. sufficit, quod eadem postulatio tanto post finem praestitutae illius dilationis eos a uestra communione separatos in Maximiani schismate fuisse conuincit, quos postea recepistis, quorum honores nulla ex parte minuistis, a quibus datum quamuis in sacrilego schismate baptismum, sicut re uera timendum fuit, [*]( 2 cuiaisl cuius WY cui Xml, del. Ym2, om. R obtunsissimos WXmlY, del. Ym2, om. R 3 contra] tra Wml adiratur Wml 4 illic XYm2Z (illi = illic) 5 dilatione impertita XZ si] qui Ym2R si in Zml 6 datus Ym2R 7 obstinatione WXmlYmlR 8 uestram WXmlYmlR communionem XmlYmlR 10 ussionis Xml imperaretur (B. 8. uel impetraretur) Z 11 ad haec] adhuc Xm2Z per.spicuam W 12 miror WXmlYml conditur Yml 13 pro] cum Ym2Rv, om. WXmlYml unitatem WXmlYml 17 praerumtione W praesumtione Yml 21 sint Z 22 praestutae W 23 illis WYml communiore YR separatores R 25 partem Xml ) [*]( 35* )
Nunc uide, quemadmodum de me dixeris: testis mendax non erit inpunitus, cum putares me in hac [*]( 5 Petil. I 10, 11; cf. etiam Cresc. III 25, 28 8. 28 epist. Cresc. 5 cf. III 15, 18 ) [*]( 1 numquidnam scripsi numquid iam codd. v hac] ac 8. I. W cos W 3 pro hominis (is in rtU. m2) X hore WYml 4 pr. in om. WXmlYRv literis JJ 5 quoniam] quo R 6 le(-e-YJSJtissimo WYR 7 fuerint WXYmlRZ ommutescent WXmlYml obmutescont RZv est om. R quod tu] quoniam (qum) W quo Yml quod Ym2Rv 8 obmutescunt RZfJ 9 inprudentia WYR obmutescere WRZv 12 permotos YmlR 18 iis v contra om. R 15 literis R 16 communionis WXmlYmJ 17 peremtoria R 18 ieta om. W saltem] autem R 19 est hominifl Z inprudentia W 20 ueritatem otn. R clamet XmJlZ clametet WXml Yml clamat Ym2v clamat et R insania relinquatur n 21 fortassis v ilis si euan. W )
Nunc adtende, quantam mihi etiam in ceteris partibus epistulae tuae causa ista Maximianensium praebeat respondendi facilitatem. quidquid de traditoribus uelut nostris dicendum putasti, quamquam uestri potius hoc fecisse doceantur, quod et in illo trium uoluminum opere satis superque monstraui. uide tamen et responde, si potes. utrum hoc crimen, quorumlibet fuerit, polluere potuerit in unitate tot gentium christianos uel longe remotissimos uel longe posteros, si crimen sacrilegi surculi Maximiani maculare non potuit uel socios Afros, quibus dantes dilationem trecenti et decem episcopi uestri dixerunt: quos sacrilegi surculi non polluere plantaria, uel uos ipsos, qui non solum istos quos innocentes dixistis, uerum etiam in illo sacrilegio iam damnatos tanta concordia suscepistis.
Dicis orientalibus nota fuisse crimina traditorum, quando tibi Afro Maximianei\\sium schisma in Africae capite commissum, antequam meas litteras legens ualde permotus consuleres episcopos uestros, incognitum fuit et. cum consuluisses, uerum ab eis audire minime potuisti. quos certe si defendis, ne dicas mentitos, concedis ignaros, et tamen nec nos nec orientis et occidentis tot tantosque populos saltem nescire permittis causam Caeciliani, cum isti nesciant Praetextati et Feliciani, quos [*]( 9 cf. epist. Cresc. 11 lib. I-III 17 Senteutia concilii Bagaiensis 21 cf. epist. Cresc. et III 34, 38 ) [*]( 1 mentitum] mentium W quippe forte v 2 non] num R 3 fixisti WXmlYml 5 obsurdiscere WYml obsordeecere It 7 attende WXYZ quanta WXml 9 quicquid XYRZ 10 fecisti W 14 posteros] positos Ym2R 23 literas li legeres WXYmlZ, fort. legeres <et) 26 orientes X 27 occidentes WX nec scire WR )
Inseris prinoipium Serdicensis concilii, unde probare conaris, quod orientales episcopi cognito crimine traditorum parti Donati communicauerint, hoc uno magno scilicet documento, quod inter episcopos quibus scribunt Donati nomen inuentum est. nec tamen ibi aliquid legitur eos de Afris traditoribus cognouisse. quod quidem concilium, ne te lateat, Arrianorum est, quos iam tu inter alios haereticos nominasti, nec additis ciuitatum nominibus legi solet, quia nec ipse mos est ecclesiasticus, quando episcopi episcopis epistulam scribunt. unde nescio quis iste Donatus miror si non in uestris litteris Carthaginiensis factus est, quamquam potuerint illi tam longinquis terris ab Africa separati eo ipso tempore quo scribere uolebant requirere, quisnam episcopus esset Carthaginis, (et inuenire) esse Donatum. omitto enim dicere, quod fortasse orientales haeretici (Afris) haereticis aliquo modo se sociare temptauerant. sed tu, homo prudens, cum uelles soluere quaestionem, cum tibi dici posset: (si haec ita sunt, ut orientales scriberent ad Donatum uestrum, quemadmodum a communione uestrorum orientales postea digregati sunt?\', respondisti et dixisti: quia in recipiendis iterum uestris damnatae causae non potuerunt seruare constantiam. et scriptum est: qui iungitur fornicaria? unum c.orpus est. ubi uestros nunc [*]( 4 cf. epist. Cresc. et III 34, 88 23 epist. Cresc. cf. III 34, 38 24 I Cor. 6, 16 ) [*]( 2 Africa] afrio a W 4 sardiceusis BZ(v) 6 donati om. Z 7 episcopis Yml 9 ne] nec WXmlYR 11 ciuitatiom X 12 epistolant W scribunt epistolam Rv 13 literis R 14 carthaginensis WY(v) cartaginensis R 18 et inuenire addidi 17 esse donatum del. Ym3, om. Rv quod] quid WYml 18 haeretici om. WYRv Afris addidi, cf. III 34, 38 haereticis om. XZ se om. W 19 temptauerint YmSR cum om. R 20 dici p euan. W ut om. WXYmlRZ 22 disgregati Xm2Zv et III 34, 309 24 potuerun Z )
Iubes me relinquere ecclesiam traditorum, quos nec uos apud nos nec maiores uestri apud maiores nostros conuincere ac demonstrare potuerunt; quos nunc si demonstrasses, eorum facinus crimenque damnarem, non propter eos tot gentium quibus ignoti sunt catholicam societatem desererem. sed uide, qua consideratione nolis in communione nostra eorum mortuorum memoriam fieri, quorum facta non nouimus, quorum etiam bonam inter suos famam posteritatis successione didicimus, cum in uestra communione sine ulla degradatione uiuant quorum mala sensistis, quorum sacrilegia condemnastis.