Punica
Silius Italicus, Tiberius Catius
Silius Italicus. Corpus Poetarum Latinorum, Vol 2. Summers, Walter Coventry, editor. Postgate, John Percival, editor. London: G. Bell et Filiorum, 1905.
- sed genus admotum superis summumque per altos
- attingebat auos caelum: numerare parentem
- Assaracum retro praestabat Amulius auctor
- Assaracusque Iouem, nec, qui spectasset in armis,
- abnueret genus. huic Fabius iam castra petenti:
- ‘Si tibi cum Tyrio credis fore maxima bella
- ductore (inuitus uocem hanc e pectore rumpam)
- frustraris, Paule. Ausonidum te proelia dira
- teque hostis castris grauior manet, aut ego multo
- nequiquam didici casus praenoscere Marte.
- spondentem audiui (piget heu taedetque senectae,
- si quas prospicio restat passura ruinas!)
- cum duce tam fausti Martis, qua uiderit hora,
- sumpturum pugnam. quantum nunc, Paule, supremo
- absumus exitio, uocem hanc si consulis ardens
- audiuit Poenus! iam latis obuia credo
- stat campis acies, expectaturque sub ictu
- alter Flaminius. quantos, insane, ciebis
- Varro uiros! tu (pro superi!) tu protinus arma,
- tu campum? noscas ante exploresque trahendo,