Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. Pone crucem servo. ‘meruit quo crimine servus
  2. supplicium? quis testis adest? quis detulit? audi;
  3. nulla umquam de morte hominis cunctatio longa est.’
  4. ‘o demens, ita servus homo est? nil fecerit, esto:
  5. hoc volo, sic iubeo, sit pro ratione voluntas.’
  6. imperat ergo viro. set mox haec regna relinquit
  7. permutatque domos et flammea conterit, inde
  8. avolat et spreti repetit vestigia lecti;
  9. ornatas paulo ante fores, pendentia linquit
  10. vela domus et adhuc virides in limine ramos.
  11. sic crescit numerus, sic fiunt octo mariti
  12. quinque per autumnos, titulo res digna sepulchri.
  13. Desperanda tibi salva concordia socru,
  14. illa docet spoliis nudi gaudere mariti,
  15. illa docet missis a corruptore tabellis
  16. nil rude nec simplex rescribere, decipit illa
  17. custodes aut aere domat; tunc corpore sano
  18. advocat Archigenen onerosaque pallia iactat.
  19. abditus interea latet et secretus adulter,
  20. inpatiensque morae silet et praeputia ducit.