Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. dicturus, tamquam ex diversis partibus orbis
  2. anxia praecipiti venisset epistula pinna.
  3. Atque utinam his potius nugis tota illa dedisset
  4. tempora saevitiae, claras quibus abstulit urbi
  5. inlustresque animas impune et vindice nullo,
  6. sed periit postquam cerdonibus esse timendus
  7. coeperat; hoc nocuit Lamiarum caede madenti.
  1. Si te propositi nondum pudet atque eadem est mens,
  2. ut bona summa putes aliena vivere quadra;
  3. si potes illa pati quae nec Sarmentus iniquas
  4. Caesaris ad mensas nec vilis Gabba tulisset,
  5. quamvis iurato metuam tibi credere testi.
  6. ventre nihil novi frugalius; hoc tamen ipsum
  7. defecisse puta, quod inani sufficit alvo:
  8. nulla crepido vacat? nusquam pons et tegetis pars
  9. dimidia brevior? tantine iniuria cenae,
  10. tam ieiuna fames, cum possit honestius illic
  11. et tremere et sordes farris mordere canini?
  12. Primo fige loco, quod tu discumbere iussus
  13. mercedem solidam veterum capis officiorum,