Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. quid nocet haec? inquit, ‘tunicam mihi malo lupini
  2. quam si me toto laudet vicinia pago
  3. exigui ruris paucissima farra secantem.’
  4. scilicet et morbis et debilitate carebis,
  5. et luctum et curam effugies, et tempora vitae
  6. longa tibi posthac fato meliore dabuntur,
  7. si tantum culti solus possederis agri
  8. quantum sub Tatio populus Romanus arabat.
  9. mox etiam fractis aetate ac Punica passis
  10. proelia vel Pyrrhum inmanem gladiosque Molossos
  11. tandem pro multis vix iugera bina dabantur
  12. vulneribus; merces haec sanguinis atque laboris
  13. nullis visa umquam meritis minor, aut ingratae
  14. curta fides patriae; saturabat glaebula talis
  15. patrem ipsum turbamque casae, qua feta iacebat
  16. uxor et infantes ludebant quattuor, unus
  17. vernula, tres domini; sed magnis fratribus horum
  18. a scrobe vel sulco redeuntibus altera cena
  19. amplior et grandes fumabant pultibus ollae:
  20. nunc modus hic agri nostro non sufficit horto.