Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. Inde fere scelerum causae, nec plura venena
  2. miscuit aut ferro grassatur saepius ullum
  3. humanae mentis vitium quam saeva cupido
  4. inmodici census, nam dives qui fieri vult,
  5. et cito vult fieri; sed quae reverentia legum,
  6. quis metus aut pudor est umquam properantis avari?
  7. ‘vivite contenti casulis et collibus istis,
  8. o pueri,’ Marsus dicebat et Hernicus olim
  9. Vestinusque senex; ‘panem quaeramus aratro,
  10. qui satis est mensis; laudant hoc numina ruris,
  11. quorum ope et auxilio gratae post munus aristae
  12. contingunt homini veteris fastidia quercus.
  13. nil vetitum fecisse volet quem non pudet alto
  14. per glaciem perone tegi, qui summovet Euros
  15. pellibus inversis: peregrina ignotaque nobis
  16. ad scelus atque nefas, quaecumque est, purpura ducit.’
  17. Haec illi veteres praecepta minoribus, at nunc
  18. post finem autumni media de nocte supinum
  19. clamosus iuvenem pater excitat: ‘accipe ceras,
  20. scribe, puer, vigila, causas age, perlege rubras