Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. arbitrio: manet illa tamen iactura, nec umquam
  2. depositum tibi sospes erit, sed corpore t runco
  3. invidiosa dabit minimus[*](minimus PΨ: Housman conj. solum.) solacia sanguis.
  4. at vindicta bonum vita iucundius ipsa.
  5. nempe hoc indocti, quorum praecordia nullis
  6. interdum aut levibus videas flagrantia causis;
  7. quantulacumque adeo est occasio sufficit irae.
  8. Chrysippus non dicet idem nec mite Thaletis
  9. ingenium dulcique senex vicinus Hymetto,
  10. qui partem acceptae saeva inter vincla cicutae
  11. accusatori nollet dare. plurima felix
  12. paulatim vitia atque errores exuit omnes,
  13. prima docet rectum sapientia, quippe minuti
  14. semper et infirmi est animi exiguique voluptas
  15. ultio, continuo sic collige, quod vindicta
  16. nemo magis gaudet quam femina. Cur tamen hos tu
  17. evasisse putes, quos diri conscia facti
  18. mens habet attonitos et surdo verbere caedit
  19. occultum quatiente animo tortore flagellum?
  20. poena autem vehemens ac multo saevior illis