Saturae

Juvenal

Juvenal. Juvenal and Persius. Ramsay, G. G., editor. London, New York: William Heinemann, G. P. Putnam's Sons, 1918.

  1. largus et exundans leto dedit ingenii fons.
  2. ingenio manus est et cervix caesa, nec umquam
  3. sanguine causidici maduerunt rostra pusilli.
  4. o fortunatam natam me consule Romam:[*](This line is (apparently) taken from the poem (De suo Consulatu) which Cicero wrote to glorify the events of his Consulship To the many who are not gifted with the divine faculty of poesy it may be a consolation to know that a writer of the most splendid prose could be guilty of such a rubbishy line as that here quoted.)
  5. Antoni gladios potuit contemnere, si sic
  6. omnia dixisset, videnda poemata malo
  7. quam te, conspicuae divina Philippica famae,
  8. volvens a prima quae proxima, saevus et illum
  9. exitus eripuit, quem mirabantur Athenae
  10. torrentem et pleni moderantem frena theatri.
  11. dis ille adversis genitus fatoque sinistro,
  12. quem pater ardentis massae fuligine lippus
  13. a carbone et forcipibus gladiosque paranti
  14. incude et luteo Vulcano ad rhetora misit.
  15. Bellorum exuviae, truncis adfixa tropaeis
  16. lorica et fracta de casside buccula pendens
  17. et curtum temone iugum victaeque triremis
  18. aplustre et summo tristis captivus in arcu
  19. humanis maiora bonis creduntur. ad hoc se
  20. Romanus Graiusque et barbarus induperator