De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. multa tamen restant et sunt ornanda politis
  2. versibus; est ratio caeliQUE ignisque tenenda,
  3. sunt tempestates et fulmina clara canenda,
  4. quid faciant et qua de causa cumque ferantur;
  5. ne trepides caeli divisis partibus amens,
  6. unde volans ignis pervenerit aut in utram se
  7. verterit hinc partim, quo pacto per loca saepta
  8. insinuarit, et hinc dominatus ut extulerit se.
  9. quorum operum causas nulla ratione videre
  10. possunt ac fieri divino numine rentur.
  11. Principio tonitru quatiuntur caerula caeli
  12. propterea quia concurrunt sublime volantes
  13. aetheriae nubes contra pugnantibus ventis.
  14. nec fit enim sonitus caeli de parte serena,
  15. verum ubi cumque magis denso sunt agmine nubes,
  16. tam magis hinc magno fremitus fit murmure saepe.
  17. praeterea neque tam condenso corpore nubes
  18. esse queunt quam sunt lapides ac ligna, neque autem
  19. tam tenues quam sunt nebulae fumique volantes;
  20. nam cadere aut bruto deberent pondere pressae
  21. ut lapides, aut ut fumus constare nequirent
  22. nec cohibere nives gelidas et grandinis imbris.
  23. Dant etiam sonitum patuli super aequora mundi,
  24. carbasus ut quondam magnis intenta theatris
  25. dat crepitum malos inter iactata trabesque,
  26. inter dum perscissa furit petulantibus auris
  27. et fragilis sonitus chartarum commeditatur;
  28. id quoque enim genus in tonitru cognoscere possis,
  29. aut ubi suspensam vestem chartasque volantis
  30. verberibus venti versant planguntque per auras.
  31. fit quoque enim inter dum ut non tam concurrere nubes
  32. frontibus adversis possint quam de latere ire
  33. diverso motu radentes corpora tractim,
  34. aridus unde auris terget sonus ille diuque
  35. ducitur, exierunt donec regionibus artis.
  36. Hoc etiam pacto tonitru concussa videntur
  37. omnia saepe gravi tremere et divolsa repente
  38. maxima dissiluisse capacis moenia mundi,
  39. cum subito validi venti conlecta procella
  40. nubibus intorsit sese conclusaque ibidem
  41. turbine versanti magis ac magis undique nubem
  42. cogit uti fiat spisso cava corpore circum,
  43. post ubi conminuit vis eius et impetus acer,
  44. tum perterricrepo sonitu dat scissa fragorem.
  45. nec mirum, cum plena animae vensicula parva
  46. saepe haud dat parvum sonitum displosa repente.
  47. Est etiam ratio, cum venti nubila perflant,
  48. ut sonitus faciant; etenim ramosa videmus
  49. nubila saepe modis multis atque aspera ferri;