De Rerum Natura
Lucretius
-
- et videas caelum summai totius unum
- quam sit parvula pars et quam multesima constet
- nec tota pars, homo terrai quota totius unus.
- quod bene propositum si plane contueare
- ac videas plane, mirari multa relinquas.
- numquis enim nostrum miratur, siquis in artus
- accepit calido febrim fervore coortam
- aut alium quemvis morbi per membra dolorem?
- opturgescit enim subito pes, arripit acer
- saepe dolor dentes, oculos invadit in ipsos,
- existit sacer ignis et urit corpore serpens
- quam cumque arripuit partem repitque per artus,
- ni mirum quia sunt multarum semina rerum
- et satis haec tellus morbi caelumque mali fert,
- unde queat vis immensi procrescere morbi.
- sic igitur toti caelo terraeque putandumst
- ex infinito satis omnia suppeditare,
- unde repente queat tellus concussa moveri
- perque mare ac terras rapidus percurrere turbo,
- ignis abundare Aetnaeus, flammescere caelum;
- id quoque enim fit et ardescunt caelestia templa
- et tempestates pluviae graviore coortu
- sunt, ubi forte ita se tetulerunt semina aquarum.
- 'at nimis est ingens incendi turbidus ardor.'
- scilicet et fluvius qui visus maximus ei,
- qui non ante aliquem maiorem vidit, et ingens
- arbor homoque videtur et omnia de genere omni
- maxima quae vidit quisque, haec ingentia fingit,
- cum tamen omnia cum caelo terraque marique
- nil sint ad summam summai totius omnem.
- Nunc tamen illa modis quibus inritata repente
- flamma foras vastis Aetnae fornacibus efflet,
- expediam. primum totius subcava montis
- est natura fere silicum suffulta cavernis.
- omnibus est porro in speluncis ventus et .
- ventus enim fit, ubi est agitando percitus .
- hic ubi percaluit cale fecitque omnia circum
- saxa furens, qua contingit, terramque et ab ollis
- excussit calidum flammis velocibus ignem,
- tollit se ac rectis ita faucibus eicit alte.
- fert itaque ardorem longe longeque favillam
- differt et crassa volvit caligine fumum
- extruditque simul mirando pondere saxa;
- ne dubites quin haec animai turbida sit vis.
- praeterea magna ex parti mare montis ad eius
- radices frangit fluctus aestumque resolvit.
- ex hoc usque mari speluncae montis ad altas
- perveniunt subter fauces. hac ire fatendumst
- ---
- et penetrare mari penitus res cogit aperto