De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. una nocte vias quoniam persaepe videmus
  2. siccari mollisque luti concrescere crustas.
  3. Praeterea docui multum quoque tollere nubes
  4. umorem magno conceptum ex aequore ponti
  5. et passim toto terrarum spargere in orbi,
  6. cum pluit in terris et venti nubila portant.
  7. Postremo quoniam raro cum corpore tellus
  8. est et coniunctast oras maris undique cingens,
  9. debet, ut in mare de terris venit umor aquai,
  10. in terras itidem manare ex aequore salso;
  11. percolatur enim virus retroque remanat
  12. materies umoris et ad caput amnibus omnis
  13. confluit, inde super terras redit agmine dulci
  14. qua via secta semel liquido pede detulit undas.
  15. Nunc ratio quae sit, per fauces montis ut Aetnae
  16. expirent ignes inter dum turbine tanto,
  17. expediam; neque enim mediocri clade coorta
  18. flammae tempestas Siculum dominata per agros
  19. finitimis ad se convertit gentibus ora,
  20. fumida cum caeli scintillare omnia templa
  21. cernentes pavida complebant pectora cura,
  22. quid moliretur rerum natura novarum.
  23. Hisce tibi in rebus latest alteque videndum
  24. et longe cunctas in partis dispiciendum,
  25. ut reminiscaris summam rerum esse profundam
  26. et videas caelum summai totius unum
  27. quam sit parvula pars et quam multesima constet
  28. nec tota pars, homo terrai quota totius unus.
  29. quod bene propositum si plane contueare
  30. ac videas plane, mirari multa relinquas.
  31. numquis enim nostrum miratur, siquis in artus
  32. accepit calido febrim fervore coortam
  33. aut alium quemvis morbi per membra dolorem?
  34. opturgescit enim subito pes, arripit acer
  35. saepe dolor dentes, oculos invadit in ipsos,
  36. existit sacer ignis et urit corpore serpens
  37. quam cumque arripuit partem repitque per artus,
  38. ni mirum quia sunt multarum semina rerum
  39. et satis haec tellus morbi caelumque mali fert,
  40. unde queat vis immensi procrescere morbi.
  41. sic igitur toti caelo terraeque putandumst
  42. ex infinito satis omnia suppeditare,
  43. unde repente queat tellus concussa moveri
  44. perque mare ac terras rapidus percurrere turbo,
  45. ignis abundare Aetnaeus, flammescere caelum;
  46. id quoque enim fit et ardescunt caelestia templa
  47. et tempestates pluviae graviore coortu
  48. sunt, ubi forte ita se tetulerunt semina aquarum.
  49. 'at nimis est ingens incendi turbidus ardor.'