De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Cetera quae sursum crescunt sursumque creantur,
  2. et quae concrescunt in nubibus, omnia, prorsum
  3. omnia, nix venti grando gelidaeque pruinae
  4. et vis magna geli, magnum duramen aquarum,
  5. et mora quae fluvios passim refrenat aventis,
  6. perfacilest tamen haec reperire animoque videre,
  7. omnia quo pacto fiant quareve creentur,
  8. cum bene cognoris elementis reddita quae sint.
  9. Nunc age, quae ratio terrai motibus extet
  10. percipe. et in primis terram fac ut esse rearis
  11. supter item ut supera ventosis undique plenam
  12. speluncis multosque lacus multasque lucunas
  13. in gremio gerere et rupes deruptaque saxa;
  14. multaque sub tergo terrai flumina tecta
  15. volvere vi fluctus summersos caeca putandumst;
  16. undique enim similem esse sui res postulat ipsa.
  17. his igitur rebus subiunctis suppositisque
  18. terra superne tremit magnis concussa ruinis,
  19. subter ubi ingentis speluncas subruit aetas;
  20. quippe cadunt toti montes magnoque repente
  21. concussu late disserpunt inde tremores.
  22. et merito, quoniam plaustris concussa tremescunt
  23. tecta viam propter non magno pondere tota,
  24. nec minus exultant, si quidvis cumque viai
  25. ferratos utrimque rotarum succutit orbes.
  26. Fit quoque, ubi in magnas aquae vastasque lucunas
  27. gleba vetustate e terra provolvitur ingens,
  28. ut iactetur aquae fluctu quoque terra vacillans;
  29. ut vas inter aquas non quit constare, nisi umor
  30. destitit in dubio fluctu iactarier intus.
  31. Praeterea ventus cum per loca subcava terrae
  32. collectus parte ex una procumbit et urget
  33. obnixus magnis speluncas viribus altas,
  34. incumbit tellus quo venti prona premit vis.
  35. tum supera terram quae sunt extructa domorum
  36. ad caelumque magis quanto sunt edita quaeque,
  37. inclinata minent in eandem prodita partem
  38. protractaeque trabes inpendent ire paratae.
  39. et metuunt magni naturam credere mundi
  40. exitiale aliquod tempus clademque manere,
  41. cum videant tantam terrarum incumbere molem!
  42. quod nisi respirent venti, vis nulla refrenet
  43. res neque ab exitio possit reprehendere euntis;
  44. nunc quia respirant alternis inque gravescunt
  45. et quasi collecti redeunt ceduntque repulsi,
  46. saepius hanc ob rem minitatur terra ruinas
  47. quam facit; inclinatur enim retroque recellit
  48. et recipit prolapsa suas in pondere sedes.
  49. hac igitur ratione vacillant omnia tecta,