De Rerum Natura
Lucretius
-
- inde ubi non potuit nubes capere inpetis auctum,
- exprimitur vis atque ideo volat impete miro,
- ut validis quae de tormentis missa feruntur.
- Adde quod e parvis et levibus est elementis,
- nec facilest tali naturae obsistere quicquam;
- inter enim fugit ac penetrat per rara viarum,
- non igitur multis offensibus in remorando
- haesitat, hanc ob rem celeri volat impete labens.
- Deinde, quod omnino natura pondera deorsum
- omnia nituntur, cum plagast addita vero,
- mobilitas duplicatur et impetus ille gravescit,
- ut vehementius et citius quae cumque morantur
- obvia discutiat plagis itinerque sequatur.
- Denique quod longo venit impete, sumere debet
- mobilitatem etiam atque etiam, quae crescit eundo
- et validas auget viris et roborat ictum;
- nam facit ut quae sint illius semina cumque
- e regione locum quasi in unum cuncta ferantur,
- omnia coniciens in eum volventia cursum.
- Forsitan ex ipso veniens trahat quaedam
- corpora, quae plagis incendunt mobilitatem.
- incolumisque venit per res atque integra transit
- multa, foraminibus liquidus quia transviat ignis.
- multaque perfringit, cum corpora fulminis ipsa
- corporibus rerum inciderunt, qua texta tenentur.
- dissoluit porro facile aes aurumque repente
- conferve facit, e parvis quia facta minute
- corporibus vis est et levibus ex elementis,
- quae facile insinuantur et insinuata repente
- dissoluont nodos omnis et vincla relaxant.
- Autumnoque magis stellis fulgentibus alta
- concutitur caeli domus undique totaque tellus,
- et cum tempora se veris florentia pandunt.
- frigore enim desunt ignes ventique calore
- deficiunt neque sunt tam denso corpore nubes.
- interutrasque igitur cum caeli tempora constant,
- tum variae causae concurrunt fulminis omnes.
- nam fretus ipse anni permiscet frigus ad aestum.
- quorum utrumque opus est fabricanda ad fulmina nubi,
- ut discordia sit rerum magnoque tumultu