De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Nunc ea quo pacto gignantur et impete tanto
  2. fiant ut possint ictu discludere turris,
  3. disturbare domos, avellere tigna trabesque
  4. et monimenta virum commoliri atque ciere,
  5. exanimare homines, pecudes prosternere passim,
  6. cetera de genere hoc qua vi facere omnia possint,
  7. expediam neque te in promissis plura morabor.
  8. Fulmina gignier e crassis alteque putandumst
  9. nubibus extructis; nam caelo nulla sereno
  10. nec leviter densis mittuntur nubibus umquam.
  11. nam dubio procul hoc fieri manifesta docet res;
  12. quod tunc per totum concrescunt nubes,
  13. undique uti tenebras omnis Acherunta reamur
  14. liquisse et magnas caeli complesse cavernas,
  15. adeo tetra nimborum nocte coorta
  16. inpendent atrae formidinis ora superne,
  17. cum commoliri tempestas fulmina coeptat.
  18. praeterea persaepe niger quoque per mare nimbus,
  19. ut picis e caelo demissum flumen, in undas
  20. sic cadit effertus tenebris procul et trahit atram
  21. fulminibus gravidam tempestatem atque procellis,
  22. ignibus ac ventis cum primis ipse repletus,
  23. in terra quoque ut horrescant ac tecta requirant.
  24. sic igitur supera nostrum caput esse putandumst
  25. tempestatem altam; neque enim caligine tanta
  26. obruerent terras, nisi inaedificata superne
  27. multa forent multis exempto nubila sole;
  28. nec tanto possent venientes opprimere imbri,
  29. flumina abundare ut facerent camposque natare,
  30. si non extructis foret alte nubibus aether.
  31. hic igitur ventis atque ignibus omnia plena
  32. sunt; ideo passim fremitus et fulgura fiunt.
  33. quippe etenim supra docui permulta vaporis
  34. semina habere cavas nubes et multa necessest
  35. concipere ex solis radiis ardoreque eorum.
  36. hoc ubi ventus eas idem qui cogit in unum
  37. forte locum quemvis, expressit multa vaporis
  38. semina seque simul cum eo commiscuit igni,
  39. insinuatus ibi vortex versatur in arto
  40. et calidis acuit fulmen fornacibus intus;
  41. nam duplici ratione accenditur: ipse sua cum
  42. mobilitate calescit et e contagibus ignis.
  43. inde ubi percaluit venti vis et gravis ignis
  44. impetus incessit, maturum tum quasi fulmen
  45. perscindit subito nubem ferturque coruscis
  46. omnia luminibus lustrans loca percitus ardor.
  47. quem gravis insequitur sonitus, displosa repente
  48. opprimere ut caeli videantur templa superne.
  49. inde tremor terras graviter pertemptat et altum
  50. murmura percurrunt caelum; nam tota fere tum
  51. tempestas concussa tremit fremitusque moventur.
  52. quo de concussu sequitur gravis imber et uber,
  53. omnis uti videatur in imbrem vertier aether
  54. atque ita praecipitans ad diluviem revocare;
  55. tantus discidio nubis ventique procella
  56. mittitur, ardenti sonitus cum provolat ictu.
  57. Est etiam cum vis extrinsecus incita venti
  58. incidit in validam maturo culmine nubem;
  59. quam cum perscidit, extemplo cadit igneus ille
  60. vertex, quem patrio vocitamus nomine fulmen.
  61. hoc fit idem in partis alias, quo cumque tulit vis.
  62. Fit quoque ut inter dum venti vis missa sine igni
  63. igniscat tamen in spatio longoque meatu,
  64. dum venit amittens in cursu corpora quaedam
  65. grandia, quae nequeunt pariter penetrare per auras,
  66. atque alia ex ipso conradens portat
  67. parvola, quae faciunt ignem commixta volando;
  68. non alia longe ratione ac plumbea saepe
  69. fervida fit glans in cursu, cum multa rigoris
  70. corpora dimittens ignem concepit in auris.
  71. Fit quoque ut ipsius plagae vis excitet ignem,
  72. frigida cum venti pepulit vis missa sine igni,
  73. ni mirum quia, cum vehementi perculit ictu,
  74. confluere ex ipso possunt elementa vaporis
  75. et simul ex illa quae tum res excipit ictum;
  76. ut, lapidem ferro cum caedimus, evolat ignis,
  77. nec, quod frigida vis ferrist, hoc setius illi
  78. semina concurrunt calidi fulgoris ad ictum.
  79. sic igitur quoque res accendi fulmine debet,
  80. opportuna fuit si forte et idonea flammis.
  81. nec temere omnino plane vis frigida venti
  82. esse potest, ea quae tanta vi missa supernest,
  83. quin, prius in cursu si non accenditur igni,
  84. at tepefacta tamen veniat commixta calore.
  85. Mobilitas autem fit fulminis et gravis ictus
  86. et celeri ferme percurrunt fulmina lapsu,
  87. nubibus ipsa quod omnino prius incita se vis
  88. colligit et magnum conamen sumit eundi,
  89. inde ubi non potuit nubes capere inpetis auctum,
  90. exprimitur vis atque ideo volat impete miro,
  91. ut validis quae de tormentis missa feruntur.
  92. Adde quod e parvis et levibus est elementis,
  93. nec facilest tali naturae obsistere quicquam;
  94. inter enim fugit ac penetrat per rara viarum,
  95. non igitur multis offensibus in remorando
  96. haesitat, hanc ob rem celeri volat impete labens.
  97. Deinde, quod omnino natura pondera deorsum
  98. omnia nituntur, cum plagast addita vero,
  99. mobilitas duplicatur et impetus ille gravescit,
  100. ut vehementius et citius quae cumque morantur
  101. obvia discutiat plagis itinerque sequatur.
  102. Denique quod longo venit impete, sumere debet
  103. mobilitatem etiam atque etiam, quae crescit eundo
  104. et validas auget viris et roborat ictum;
  105. nam facit ut quae sint illius semina cumque
  106. e regione locum quasi in unum cuncta ferantur,
  107. omnia coniciens in eum volventia cursum.
  108. Forsitan ex ipso veniens trahat quaedam
  109. corpora, quae plagis incendunt mobilitatem.
  110. incolumisque venit per res atque integra transit
  111. multa, foraminibus liquidus quia transviat ignis.
  112. multaque perfringit, cum corpora fulminis ipsa
  113. corporibus rerum inciderunt, qua texta tenentur.
  114. dissoluit porro facile aes aurumque repente
  115. conferve facit, e parvis quia facta minute
  116. corporibus vis est et levibus ex elementis,
  117. quae facile insinuantur et insinuata repente
  118. dissoluont nodos omnis et vincla relaxant.
  119. Autumnoque magis stellis fulgentibus alta
  120. concutitur caeli domus undique totaque tellus,
  121. et cum tempora se veris florentia pandunt.
  122. frigore enim desunt ignes ventique calore
  123. deficiunt neque sunt tam denso corpore nubes.
  124. interutrasque igitur cum caeli tempora constant,
  125. tum variae causae concurrunt fulminis omnes.
  126. nam fretus ipse anni permiscet frigus ad aestum.
  127. quorum utrumque opus est fabricanda ad fulmina nubi,
  128. ut discordia sit rerum magnoque tumultu
  129. ignibus et ventis furibundus fluctuet .
  130. prima caloris enim pars est postrema rigoris;
  131. tempus id est vernum; quare pugnare necessest