De Rerum Natura
Lucretius
-
- diffugiant, quia ni mirum facile omnia circum
- conlaxat rareque facit lateramina vasis
- adveniens calor eius et insinuatus in ipsum
- mobiliter soluens differt primordia vini.
- quod solis vapor aetatem non posse videtur
- efficere usque adeo pollens fervore corusco.
- tanto mobilior vis et dominantior haec est.
- Nunc ea quo pacto gignantur et impete tanto
- fiant ut possint ictu discludere turris,
- disturbare domos, avellere tigna trabesque
- et monimenta virum commoliri atque ciere,
- exanimare homines, pecudes prosternere passim,
- cetera de genere hoc qua vi facere omnia possint,
- expediam neque te in promissis plura morabor.
- Fulmina gignier e crassis alteque putandumst
- nubibus extructis; nam caelo nulla sereno
- nec leviter densis mittuntur nubibus umquam.
- nam dubio procul hoc fieri manifesta docet res;
- quod tunc per totum concrescunt nubes,
- undique uti tenebras omnis Acherunta reamur
- liquisse et magnas caeli complesse cavernas,
- adeo tetra nimborum nocte coorta
- inpendent atrae formidinis ora superne,
- cum commoliri tempestas fulmina coeptat.
- praeterea persaepe niger quoque per mare nimbus,
- ut picis e caelo demissum flumen, in undas
- sic cadit effertus tenebris procul et trahit atram
- fulminibus gravidam tempestatem atque procellis,
- ignibus ac ventis cum primis ipse repletus,
- in terra quoque ut horrescant ac tecta requirant.
- sic igitur supera nostrum caput esse putandumst
- tempestatem altam; neque enim caligine tanta
- obruerent terras, nisi inaedificata superne
- multa forent multis exempto nubila sole;
- nec tanto possent venientes opprimere imbri,
- flumina abundare ut facerent camposque natare,
- si non extructis foret alte nubibus aether.
- hic igitur ventis atque ignibus omnia plena
- sunt; ideo passim fremitus et fulgura fiunt.
- quippe etenim supra docui permulta vaporis
- semina habere cavas nubes et multa necessest
- concipere ex solis radiis ardoreque eorum.
- hoc ubi ventus eas idem qui cogit in unum
- forte locum quemvis, expressit multa vaporis
- semina seque simul cum eo commiscuit igni,
- insinuatus ibi vortex versatur in arto
- et calidis acuit fulmen fornacibus intus;
- nam duplici ratione accenditur: ipse sua cum
- mobilitate calescit et e contagibus ignis.
- inde ubi percaluit venti vis et gravis ignis
- impetus incessit, maturum tum quasi fulmen
- perscindit subito nubem ferturque coruscis
- omnia luminibus lustrans loca percitus ardor.
- quem gravis insequitur sonitus, displosa repente
- opprimere ut caeli videantur templa superne.
- inde tremor terras graviter pertemptat et altum
- murmura percurrunt caelum; nam tota fere tum
- tempestas concussa tremit fremitusque moventur.
- quo de concussu sequitur gravis imber et uber,
- omnis uti videatur in imbrem vertier aether
- atque ita praecipitans ad diluviem revocare;
- tantus discidio nubis ventique procella
- mittitur, ardenti sonitus cum provolat ictu.
- Est etiam cum vis extrinsecus incita venti
- incidit in validam maturo culmine nubem;
- quam cum perscidit, extemplo cadit igneus ille
- vertex, quem patrio vocitamus nomine fulmen.
- hoc fit idem in partis alias, quo cumque tulit vis.
- Fit quoque ut inter dum venti vis missa sine igni
- igniscat tamen in spatio longoque meatu,
- dum venit amittens in cursu corpora quaedam
- grandia, quae nequeunt pariter penetrare per auras,
- atque alia ex ipso conradens portat
- parvola, quae faciunt ignem commixta volando;
- non alia longe ratione ac plumbea saepe
- fervida fit glans in cursu, cum multa rigoris
- corpora dimittens ignem concepit in auris.
- Fit quoque ut ipsius plagae vis excitet ignem,
- frigida cum venti pepulit vis missa sine igni,
- ni mirum quia, cum vehementi perculit ictu,
- confluere ex ipso possunt elementa vaporis
- et simul ex illa quae tum res excipit ictum;
- ut, lapidem ferro cum caedimus, evolat ignis,
- nec, quod frigida vis ferrist, hoc setius illi
- semina concurrunt calidi fulgoris ad ictum.
- sic igitur quoque res accendi fulmine debet,
- opportuna fuit si forte et idonea flammis.
- nec temere omnino plane vis frigida venti
- esse potest, ea quae tanta vi missa supernest,
- quin, prius in cursu si non accenditur igni,
- at tepefacta tamen veniat commixta calore.
- Mobilitas autem fit fulminis et gravis ictus
- et celeri ferme percurrunt fulmina lapsu,
- nubibus ipsa quod omnino prius incita se vis
- colligit et magnum conamen sumit eundi,