De Rerum Natura
Lucretius
-
- Fit quoque ut inter dum validi vis incita venti
- perscindat nubem perfringens impete recto;
- nam quid possit ibi flatus manifesta docet res,
- hic, ubi lenior est, in terra cum tamen alta
- arbusta evolvens radicibus haurit ab imis.
- sunt etiam fluctus per nubila, qui quasi murmur
- dant in frangendo graviter; quod item fit in altis
- fluminibus magnoque mari, cum frangitur aestus.
- Fit quoque, ubi e nubi in nubem vis incidit ardens
- fulminis; haec multo si forte umore recepit
- ignem, continuo magno clamore trucidat;
- ut calidis candens ferrum e fornacibus olim
- stridit, ubi in gelidum propter demersimus imbrem.
- Aridior porro si nubes accipit ignem,
- uritur ingenti sonitu succensa repente,
- lauricomos ut si per montis flamma vagetur
- turbine ventorum comburens impete magno;
- nec res ulla magis quam Phoebi Delphica laurus
- terribili sonitu flamma crepitante crematur.
- Denique saepe geli multus fragor atque ruina
- grandinis in magnis sonitum dat nubibus alte;
- ventus enim cum confercit, franguntur in artum
- concreti montes nimborum et grandine mixti.
- Fulgit item, nubes ignis cum semina multa
- excussere suo concursu, ceu lapidem si
- percutiat lapis aut ferrum; nam tum quoque lumen
- exilit et claras scintillas dissipat ignis.
- sed tonitrum fit uti post auribus accipiamus,
- fulgere quam cernant oculi, quia semper ad auris
- tardius adveniunt quam visum quae moveant res.
- id licet hinc etiam cognoscere: caedere si quem
- ancipiti videas ferro procul arboris auctum,
- ante fit ut cernas ictum quam plaga per auris
- det sonitum; sic fulgorem quoque cernimus ante
- quam tonitrum accipimus, pariter qui mittitur igni
- e simili causa, concursu natus eodem.
- Hoc etiam pacto volucri loca lumine tingunt
- nubes et tremulo tempestas impete fulgit.
- ventus ubi invasit nubem et versatus ibidem
- fecit ut ante cavam docui spissescere nubem,
- mobilitate sua fervescit; ut omnia motu
- percalefacta vides ardescere, plumbea vero
- glans etiam longo cursu volvenda liquescit.
- ergo fervidus hic nubem cum perscidit atram,
- dissipat ardoris quasi per vim expressa repente
- semina, quae faciunt nictantia fulgura flammae;
- inde sonus sequitur, qui tardius adlicit auris
- quam quae perveniunt oculorum ad lumina nostra.
- scilicet hoc densis fit nubibus et simul alte
- extructis aliis alias super impete miro.
- ne tibi sit frudi quod nos inferne videmus
- quam sint lata magis quam sursum extructa quid extent.
- contemplator enim, cum montibus adsimulata
- nubila portabunt venti transversa per auras,
- aut ubi per magnos montis cumulata videbis
- insuper esse aliis alia atque urguere superna
- in statione locata sepultis undique ventis;
- tum poteris magnas moles cognoscere eorum
- speluncasque vel ut saxis pendentibus structas
- cernere, quas venti cum tempestate coorta
- conplerunt, magno indignantur murmure clausi
- nubibus in caveisque ferarum more minantur,
- nunc hinc nunc illinc fremitus per nubila mittunt,
- quaerentesque viam circum versantur et ignis
- semina convolvunt e nubibus atque ita cogunt
- multa rotantque cavis flammam fornacibus intus,
- donec divolsa fulserunt nube corusci.
- Hac etiam fit uti de causa mobilis ille
- devolet in terram liquidi color aureus ignis,
- semina quod nubes ipsas permulta necessust
- ignis habere; etenim cum sunt umore sine ullo,
- flammeus est plerumque colos et splendidus ollis.
- quippe etenim solis de lumine multa necessest
- concipere, ut merito rubeant ignesque profundant.
- hasce igitur cum ventus agens contrusit in unum
- compressitque locum cogens, expressa profundunt
- semina, quae faciunt flammae fulgere colores.
- Fulgit item, cum rarescunt quoque nubila caeli;
- nam cum ventus eas leviter diducit euntis
- dissoluitque, cadant ingratius illa necessest
- semina quae faciunt fulgorem. tum sine taetro
- terrore atque sonis fulgit nulloque tumultu.
- Quod superest, quali natura praedita constent
- fulmina, declarant ictus et inusta vaporis
- signa notaeque gravis halantis sulpuris auras;
- ignis enim sunt haec non venti signa neque imbris.
- praeterea saepe accendunt quoque tecta domorum
- et celeri flamma dominantur in aedibus ipsis.
- hunc tibi subtilem cum primis ignibus ignem
- constituit natura minutis mobilibusque
- corporibus, cui nil omnino obsistere possit.
- transit enim validum fulmen per saepta domorum
- clamor ut ac voces, transit per saxa, per aera
- et liquidum puncto facit aes in tempore et aurum.
- curat item vasis integris vina repente