De Rerum Natura
Lucretius
-
- ignis habere; etenim cum sunt umore sine ullo,
- flammeus est plerumque colos et splendidus ollis.
- quippe etenim solis de lumine multa necessest
- concipere, ut merito rubeant ignesque profundant.
- hasce igitur cum ventus agens contrusit in unum
- compressitque locum cogens, expressa profundunt
- semina, quae faciunt flammae fulgere colores.
- Fulgit item, cum rarescunt quoque nubila caeli;
- nam cum ventus eas leviter diducit euntis
- dissoluitque, cadant ingratius illa necessest
- semina quae faciunt fulgorem. tum sine taetro
- terrore atque sonis fulgit nulloque tumultu.
- Quod superest, quali natura praedita constent
- fulmina, declarant ictus et inusta vaporis
- signa notaeque gravis halantis sulpuris auras;
- ignis enim sunt haec non venti signa neque imbris.
- praeterea saepe accendunt quoque tecta domorum
- et celeri flamma dominantur in aedibus ipsis.
- hunc tibi subtilem cum primis ignibus ignem
- constituit natura minutis mobilibusque
- corporibus, cui nil omnino obsistere possit.
- transit enim validum fulmen per saepta domorum
- clamor ut ac voces, transit per saxa, per aera
- et liquidum puncto facit aes in tempore et aurum.
- curat item vasis integris vina repente
- diffugiant, quia ni mirum facile omnia circum
- conlaxat rareque facit lateramina vasis
- adveniens calor eius et insinuatus in ipsum
- mobiliter soluens differt primordia vini.
- quod solis vapor aetatem non posse videtur
- efficere usque adeo pollens fervore corusco.
- tanto mobilior vis et dominantior haec est.
- Nunc ea quo pacto gignantur et impete tanto
- fiant ut possint ictu discludere turris,
- disturbare domos, avellere tigna trabesque
- et monimenta virum commoliri atque ciere,
- exanimare homines, pecudes prosternere passim,
- cetera de genere hoc qua vi facere omnia possint,
- expediam neque te in promissis plura morabor.
- Fulmina gignier e crassis alteque putandumst