De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. fluminibus magnoque mari, cum frangitur aestus.
  2. Fit quoque, ubi e nubi in nubem vis incidit ardens
  3. fulminis; haec multo si forte umore recepit
  4. ignem, continuo magno clamore trucidat;
  5. ut calidis candens ferrum e fornacibus olim
  6. stridit, ubi in gelidum propter demersimus imbrem.
  7. Aridior porro si nubes accipit ignem,
  8. uritur ingenti sonitu succensa repente,
  9. lauricomos ut si per montis flamma vagetur
  10. turbine ventorum comburens impete magno;
  11. nec res ulla magis quam Phoebi Delphica laurus
  12. terribili sonitu flamma crepitante crematur.
  13. Denique saepe geli multus fragor atque ruina
  14. grandinis in magnis sonitum dat nubibus alte;
  15. ventus enim cum confercit, franguntur in artum
  16. concreti montes nimborum et grandine mixti.
  17. Fulgit item, nubes ignis cum semina multa
  18. excussere suo concursu, ceu lapidem si
  19. percutiat lapis aut ferrum; nam tum quoque lumen
  20. exilit et claras scintillas dissipat ignis.