De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. at quos effugium servarat corpore adeso,
  2. posterius tremulas super ulcera tetra tenentes
  3. palmas horriferis accibant vocibus Orcum,
  4. donique eos vita privarant vermina saeva
  5. expertis opis, ignaros quid volnera vellent.
  6. at non multa virum sub signis milia ducta
  7. una dies dabat exitio nec turbida ponti
  8. aequora lidebant navis ad saxa virosque.
  9. nam temere in cassum frustra mare saepe coortum
  10. saevibat leviterque minas ponebat inanis,
  11. nec poterat quemquam placidi pellacia ponti
  12. subdola pellicere in fraudem ridentibus undis.
  13. improba navigii ratio tum caeca iacebat.
  14. tum penuria deinde cibi languentia leto
  15. membra dabat, contra nunc rerum copia mersat.
  16. illi inprudentes ipsi sibi saepe venenum
  17. vergebant, nunc dant aliis sollertius ipsi.
  18. Inde casas postquam ac pellis ignemque pararunt
  19. et mulier coniuncta viro concessit in unum
  20. ---
  21. cognita sunt, prolemque ex se videre creatam,
  22. tum genus humanum primum mollescere coepit.
  23. ignis enim curavit, ut alsia corpora frigus
  24. non ita iam possent caeli sub tegmine ferre,
  25. et Venus inminuit viris puerique parentum
  26. blanditiis facile ingenium fregere superbum.
  27. tunc et amicitiem coeperunt iungere aventes
  28. finitimi inter se nec laedere nec violari,
  29. et pueros commendarunt muliebreque saeclum,
  30. vocibus et gestu cum balbe significarent
  31. imbecillorum esse aequum misererier omnis.
  32. nec tamen omnimodis poterat concordia gigni,
  33. sed bona magnaque pars servabat foedera caste;
  34. aut genus humanum iam tum foret omne peremptum
  35. nec potuisset adhuc perducere saecla propago.
  36. At varios linguae sonitus natura subegit
  37. mittere et utilitas expressit nomina rerum,
  38. non alia longe ratione atque ipsa videtur
  39. protrahere ad gestum pueros infantia linguae,
  40. cum facit ut digito quae sint praesentia monstrent.
  41. sentit enim vim quisque suam quod possit abuti.
  42. cornua nata prius vitulo quam frontibus extent,
  43. illis iratus petit atque infestus inurget.
  44. at catuli pantherarum scymnique leonum
  45. unguibus ac pedibus iam tum morsuque repugnant,
  46. vix etiam cum sunt dentes unguesque creati.
  47. alituum porro genus alis omne videmus
  48. fidere et a pennis tremulum petere auxiliatum.
  49. proinde putare aliquem tum nomina distribuisse
  50. rebus et inde homines didicisse vocabula prima,
  51. desiperest. nam cur hic posset cuncta notare
  52. vocibus et varios sonitus emittere linguae,
  53. tempore eodem alii facere id non quisse putentur?
  54. praeterea si non alii quoque vocibus usi
  55. inter se fuerant, unde insita notities est
  56. utilitatis et unde data est huic prima potestas,
  57. quid vellet facere ut sciret animoque videret?
  58. cogere item pluris unus victosque domare
  59. non poterat, rerum ut perdiscere nomina vellent.
  60. nec ratione docere ulla suadereque surdis,
  61. quid sit opus facto, facilest; neque enim paterentur
  62. nec ratione ulla sibi ferrent amplius auris
  63. vocis inauditos sonitus obtundere frustra.
  64. postremo quid in hac mirabile tantoperest re,
  65. si genus humanum, cui vox et lingua vigeret,
  66. pro vario sensu varia res voce notaret?
  67. cum pecudes mutae, cum denique saecla ferarum
  68. dissimilis soleant voces variasque ciere,
  69. cum metus aut dolor est et cum iam gaudia gliscunt.
  70. quippe etenim licet id rebus cognoscere apertis.
  71. inritata canum cum primum magna Molossum