De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. nec diffidere, ne terras aeterna teneret
  2. nox in perpetuum detracto lumine solis.
  3. sed magis illud erat curae, quod saecla ferarum
  4. infestam miseris faciebant saepe quietem.
  5. eiectique domo fugiebant saxea tecta
  6. spumigeri suis adventu validique leonis
  7. atque intempesta cedebant nocte paventes
  8. hospitibus saevis instrata cubilia fronde.
  9. Nec nimio tum plus quam nunc mortalia saecla
  10. dulcia linquebant lamentis lumina vitae.
  11. unus enim tum quisque magis deprensus eorum
  12. pabula viva feris praebebat, dentibus haustus,
  13. et nemora ac montis gemitu silvasque replebat
  14. viva videns vivo sepeliri viscera busto.
  15. at quos effugium servarat corpore adeso,
  16. posterius tremulas super ulcera tetra tenentes
  17. palmas horriferis accibant vocibus Orcum,
  18. donique eos vita privarant vermina saeva
  19. expertis opis, ignaros quid volnera vellent.
  20. at non multa virum sub signis milia ducta
  21. una dies dabat exitio nec turbida ponti
  22. aequora lidebant navis ad saxa virosque.
  23. nam temere in cassum frustra mare saepe coortum
  24. saevibat leviterque minas ponebat inanis,
  25. nec poterat quemquam placidi pellacia ponti
  26. subdola pellicere in fraudem ridentibus undis.
  27. improba navigii ratio tum caeca iacebat.
  28. tum penuria deinde cibi languentia leto
  29. membra dabat, contra nunc rerum copia mersat.
  30. illi inprudentes ipsi sibi saepe venenum
  31. vergebant, nunc dant aliis sollertius ipsi.
  32. Inde casas postquam ac pellis ignemque pararunt
  33. et mulier coniuncta viro concessit in unum
  34. ---
  35. cognita sunt, prolemque ex se videre creatam,
  36. tum genus humanum primum mollescere coepit.
  37. ignis enim curavit, ut alsia corpora frigus
  38. non ita iam possent caeli sub tegmine ferre,
  39. et Venus inminuit viris puerique parentum
  40. blanditiis facile ingenium fregere superbum.
  41. tunc et amicitiem coeperunt iungere aventes
  42. finitimi inter se nec laedere nec violari,
  43. et pueros commendarunt muliebreque saeclum,
  44. vocibus et gestu cum balbe significarent
  45. imbecillorum esse aequum misererier omnis.
  46. nec tamen omnimodis poterat concordia gigni,
  47. sed bona magnaque pars servabat foedera caste;
  48. aut genus humanum iam tum foret omne peremptum
  49. nec potuisset adhuc perducere saecla propago.
  50. At varios linguae sonitus natura subegit