De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. multaque per caelum solis volventia lustra
  2. volgivago vitam tractabant more ferarum.
  3. nec robustus erat curvi moderator aratri
  4. quisquam, nec scibat ferro molirier arva
  5. nec nova defodere in terram virgulta neque altis
  6. arboribus veteres decidere falcibus ramos.
  7. quod sol atque imbres dederant, quod terra crearat
  8. sponte sua, satis id placabat pectora donum.
  9. glandiferas inter curabant corpora quercus
  10. plerumque; et quae nunc hiberno tempore cernis
  11. arbita puniceo fieri matura colore,
  12. plurima tum tellus etiam maiora ferebat.
  13. multaque praeterea novitas tum florida mundi
  14. pabula dura tulit, miseris mortalibus ampla.
  15. at sedare sitim fluvii fontesque vocabant,
  16. ut nunc montibus e magnis decursus aquai
  17. claricitat late sitientia saecla ferarum.
  18. denique nota vagis silvestria templa tenebant
  19. nympharum, quibus e scibant umore fluenta
  20. lubrica proluvie larga lavere umida saxa,
  21. umida saxa, super viridi stillantia musco,
  22. et partim plano scatere atque erumpere campo.
  23. necdum res igni scibant tractare neque uti
  24. pellibus et spoliis corpus vestire ferarum,
  25. sed nemora atque cavos montis silvasque colebant
  26. et frutices inter condebant squalida membra
  27. verbera ventorum vitare imbrisque coacti.
  28. nec commune bonum poterant spectare neque ullis
  29. moribus inter se scibant nec legibus uti.
  30. quod cuique obtulerat praedae fortuna, ferebat
  31. sponte sua sibi quisque valere et vivere doctus.
  32. et Venus in silvis iungebat corpora amantum;
  33. conciliabat enim vel mutua quamque cupido
  34. vel violenta viri vis atque inpensa libido
  35. vel pretium, glandes atque arbita vel pira lecta.
  36. et manuum mira freti virtute pedumque
  37. consectabantur silvestria saecla ferarum
  38. missilibus saxis et magno pondere clavae.
  39. multaque vincebant, vitabant pauca latebris;
  40. saetigerisque pares subus silvestria membra
  41. nuda dabant terrae nocturno tempore capti,
  42. circum se foliis ac frondibus involventes.
  43. nec plangore diem magno solemque per agros
  44. quaerebant pavidi palantes noctis in umbris,
  45. sed taciti respectabant somnoque sepulti,
  46. dum rosea face sol inferret lumina caelo.
  47. a parvis quod enim consuerant cernere semper
  48. alterno tenebras et lucem tempore gigni,
  49. non erat ut fieri posset mirarier umquam