De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. id licet hinc quamvis hebeti cognoscere corde.
  2. principio circum tribus actis impiger annis
  3. floret equus, puer haut quaquam; nam saepe etiam nunc
  4. ubera mammarum in somnis lactantia quaeret.
  5. post ubi equum validae vires aetate senecta
  6. membraque deficiunt fugienti languida vita,
  7. tum demum puerili aevo florenta iuventas
  8. officit et molli vestit lanugine malas;
  9. ne forte ex homine et veterino semine equorum
  10. confieri credas Centauros posse neque esse,
  11. aut rapidis canibus succinctas semimarinis
  12. corporibus Scyllas et cetera de genere horum,
  13. inter se quorum discordia membra videmus;
  14. quae neque florescunt pariter nec robora sumunt
  15. corporibus neque proiciunt aetate senecta
  16. nec simili Venere ardescunt nec moribus unis
  17. conveniunt neque sunt eadem iucunda per artus.
  18. quippe videre licet pinguescere saepe cicuta
  19. barbigeras pecudes, homini quae est acre venenum.
  20. flamma quidem vero cum corpora fulva leonum
  21. tam soleat torrere atque urere quam genus omne
  22. visceris in terris quod cumque et sanguinis extet,
  23. qui fieri potuit, triplici cum corpore ut una,
  24. prima leo, postrema draco, media ipsa, Chimaera
  25. ore foras acrem flaret de corpore flammam?
  26. quare etiam tellure nova caeloque recenti
  27. talia qui fingit potuisse animalia gigni,
  28. nixus in hoc uno novitatis nomine inani,
  29. multa licet simili ratione effutiat ore,
  30. aurea tum dicat per terras flumina vulgo
  31. fluxisse et gemmis florere arbusta
  32. aut hominem tanto membrorum esse impete natum,
  33. trans maria alta pedum nisus ut ponere posset
  34. et manibus totum circum se vertere caelum.
  35. nam quod multa fuere in terris semina rerum,
  36. tempore quo primum tellus animalia fudit,
  37. nil tamen est signi mixtas potuisse creari
  38. inter se pecudes compactaque membra animantum,
  39. propterea quia quae de terris nunc quoque abundant
  40. herbarum genera ac fruges arbustaque laeta
  41. non tamen inter se possunt complexa creari,
  42. sed res quaeque suo ritu procedit et omnes
  43. foedere naturae certo discrimina servant.
  44. Et genus humanum multo fuit illud in arvis
  45. durius, ut decuit, tellus quod dura creasset,
  46. et maioribus et solidis magis ossibus intus
  47. fundatum, validis aptum per viscera nervis,
  48. nec facile ex aestu nec frigore quod caperetur
  49. nec novitate cibi nec labi corporis ulla.