De Rerum Natura
Lucretius
-
- Sed quibus ille modis coniectus materiai
- fundarit terram et caelum pontique profunda,
- solis lunai cursus, ex ordine ponam.
- nam certe neque consilio primordia rerum
- ordine se suo quaeque sagaci mente locarunt
- nec quos quaeque darent motus pepigere profecto;
- sed quia multa modis multis primordia rerum
- ex infinito iam tempore percita plagis
- ponderibusque suis consuerunt concita ferri
- omnimodisque coire atque omnia pertemptare,
- quae cumque inter se possent congressa creare,
- propterea fit uti magnum volgata per aevom
- omnigenus coetus et motus experiundo
- tandem conveniant ea quae coniecta repente
- magnarum rerum fiunt exordia saepe,
- terrai maris et caeli generisque animantum.
- Hic neque tum solis rota cerni lumine largo
- altivolans poterat nec magni sidera mundi
- nec mare nec caelum nec denique terra neque
- nec similis nostris rebus res ulla videri,
- sed nova tempestas quaedam molesque coorta.
- diffugere inde loci partes coepere paresque
- cum paribus iungi res et discludere mundum
- membraque dividere et magnas disponere partes
- omnigenis e principiis, discordia quorum
- intervalla vias conexus pondera plagas
- concursus motus turbabat proelia miscens
- propter dissimilis formas variasque figuras,
- quod non omnia sic poterant coniuncta manere
- nec motus inter sese dare convenientis,
- hoc est, a terris altum secernere caelum,
- et sorsum mare, uti secreto umore pateret,
- seorsus item puri secretique aetheris ignes.
- Quippe etenim primum terrai corpora quaeque,
- propterea quod erant gravia et perplexa, coibant
- in medio atque imas capiebant omnia sedes;
- quae quanto magis inter se perplexa coibant,
- tam magis expressere ea quae mare sidera solem
- lunamque efficerent et magni moenia mundi;
- omnia enim magis haec e levibus atque rutundis
- seminibus multoque minoribus sunt elementis
- quam tellus. ideo per rara foramina terrae
- partibus erumpens primus se sustulit aether
- ignifer et multos secum levis abstulit ignis,
- non alia longe ratione ac saepe videmus,
- aurea cum primum gemmantis rore per herbas
- matutina rubent radiati lumina solis
- exhalantque lacus nebulam fluviique perennes
- ipsaque ut inter dum tellus fumare videtur;