De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. esse deum sanctas in mundi partibus ullis.
  2. tenvis enim natura deum longeque remota
  3. sensibus ab nostris animi vix mente videtur;
  4. quae quoniam manuum tactum suffugit et ictum,
  5. tactile nil nobis quod sit contingere debet;
  6. tangere enim non quit quod tangi non licet ipsum.
  7. quare etiam sedes quoque nostris sedibus esse
  8. dissimiles debent, tenues de corpore eorum;
  9. quae tibi posterius largo sermone probabo.
  10. Dicere porro hominum causa voluisse parare
  11. praeclaram mundi naturam proptereaque
  12. adlaudabile opus divom laudare decere
  13. aeternumque putare atque inmortale futurum,
  14. nec fas esse, deum quod sit ratione vetusta
  15. gentibus humanis fundatum perpetuo aevo,
  16. sollicitare suis ulla vi ex sedibus umquam
  17. nec verbis vexare et ab imo evertere summa,
  18. cetera de genere hoc adfingere et addere, Memmi,
  19. desiperest. quid enim inmortalibus atque beatis
  20. gratia nostra queat largirier emolumenti,
  21. ut nostra quicquam causa gerere adgrediantur?
  22. quidve novi potuit tanto post ante quietos
  23. inlicere ut cuperent vitam mutare priorem?
  24. nam gaudere novis rebus debere videtur
  25. cui veteres obsunt; sed cui nihil accidit aegri
  26. tempore in ante acto, cum pulchre degeret aevom,
  27. quid potuit novitatis amorem accendere tali?
  28. quidve mali fuerat nobis non esse creatis?
  29. an, credo, in tenebris vita ac maerore iacebat,
  30. donec diluxit rerum genitalis origo?
  31. natus enim debet qui cumque est velle manere
  32. in vita, donec retinebit blanda voluptas;
  33. qui numquam vero vitae gustavit amorem
  34. nec fuit in numero, quid obest non esse creatum?
  35. exemplum porro gignundis rebus et ipsa
  36. notities hominum divis unde insita primum est,
  37. quid vellent facere ut scirent animoque viderent,
  38. quove modost umquam vis cognita principiorum
  39. quidque inter sese permutato ordine possent.
  40. si non ipsa dedit speciem natura creandi?
  41. namque ita multa modis multis primordia rerum
  42. ex infinito iam tempore percita plagis
  43. ponderibusque suis consuerunt concita ferri
  44. omnimodisque coire atque omnia pertemptare,
  45. quae cumque inter se possint congressa creare,
  46. ut non sit mirum, si in talis disposituras
  47. deciderunt quoque et in talis venere meatus,
  48. qualibus haec rerum geritur nunc summa novando.
  49. Quod si iam rerum ignorem primordia quae sint,