De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. summa etiam cum vis violenti per mare venti
  2. induperatorem classis super aequora verrit
  3. cum validis pariter legionibus atque elephantis,
  4. non divom pacem votis adit ac prece quaesit
  5. ventorum pavidus paces animasque secundas?
  6. ne quiquam, quoniam violento turbine saepe
  7. correptus nihilo fertur minus ad vada leti.
  8. usque adeo res humanas vis abdita quaedam
  9. opterit et pulchros fascis saevasque secures
  10. proculcare ac ludibrio sibi habere videtur.
  11. denique sub pedibus tellus cum tota vacillat
  12. concussaeque cadunt urbes dubiaeque minantur,
  13. quid mirum si se temnunt mortalia saecla
  14. atque potestatis magnas mirasque relinquunt
  15. in rebus viris divum, quae cuncta gubernent?
  16. Quod super est, aes atque aurum ferrumque repertumst
  17. et simul argenti pondus plumbique potestas,
  18. ignis ubi ingentis silvas ardore cremarat
  19. montibus in magnis, seu caelo fulmine misso,
  20. sive quod inter se bellum silvestre gerentes
  21. hostibus intulerant ignem formidinis ergo,
  22. sive quod inducti terrae bonitate volebant
  23. pandere agros pinguis et pascua reddere rura,
  24. sive feras interficere et ditescere praeda;
  25. nam fovea atque igni prius est venarier ortum
  26. quam saepire plagis saltum canibusque ciere.
  27. quicquid id est, qua cumque e causa flammeus ardor
  28. horribili sonitu silvas exederat altis
  29. a radicibus et terram percoxerat igni,
  30. manabat venis ferventibus in loca terrae
  31. concava conveniens argenti rivus et auri,
  32. aeris item et plumbi. quae cum concreta videbant
  33. posterius claro in terra splendere colore,
  34. tollebant nitido capti levique lepore,
  35. et simili formata videbant esse figura
  36. atque lacunarum fuerant vestigia cuique.
  37. tum penetrabat eos posse haec liquefacta calore
  38. quamlibet in formam et faciem decurrere rerum,
  39. et prorsum quamvis in acuta ac tenvia posse
  40. mucronum duci fastigia procudendo,
  41. ut sibi tela parent silvasque ut caedere possint
  42. materiemque dolare et levia radere tigna
  43. et terebrare etiam ac pertundere perque forare.
  44. nec minus argento facere haec auroque parabant
  45. quam validi primum violentis viribus aeris,
  46. ne quiquam, quoniam cedebat victa potestas
  47. nec poterant pariter durum sufferre laborem.
  48. nam fuit in pretio magis aes aurumque iacebat
  49. propter inutilitatem hebeti mucrone retusum;
  50. nunc iacet aes, aurum in summum successit honorem.
  51. sic volvenda aetas commutat tempora rerum.
  52. quod fuit in pretio, fit nullo denique honore;
  53. porro aliud succedit et e contemptibus exit
  54. inque dies magis adpetitur floretque repertum
  55. laudibus et miro est mortalis inter honore.
  56. Nunc tibi quo pacto ferri natura reperta
  57. sit facilest ipsi per te cognoscere, Memmi.
  58. arma antiqua manus ungues dentesque fuerunt
  59. et lapides et item silvarum fragmina rami
  60. et flamma atque ignes, post quam sunt cognita primum.
  61. posterius ferri vis est aerisque reperta.
  62. et prior aeris erat quam ferri cognitus usus,
  63. quo facilis magis est natura et copia maior.
  64. aere solum terrae tractabant, aereque belli
  65. miscebant fluctus et vulnera vasta serebant
  66. et pecus atque agros adimebant; nam facile ollis
  67. omnia cedebant armatis nuda et inerma.
  68. inde minutatim processit ferreus ensis
  69. versaque in obprobrium species est falcis ahenae,
  70. et ferro coepere solum proscindere terrae
  71. exaequataque sunt creperi certamina belli.
  72. et prius est armatum in equi conscendere costas
  73. et moderarier hunc frenis dextraque vigere
  74. quam biiugo curru belli temptare pericla.
  75. et biiugo prius est quam bis coniungere binos
  76. et quam falciferos armatum escendere currus.
  77. inde boves Lucas turrito corpore, tetras,
  78. anguimanus, belli docuerunt volnera Poeni
  79. sufferre et magnas Martis turbare catervas.
  80. sic alid ex alio peperit discordia tristis,
  81. horribile humanis quod gentibus esset in armis,
  82. inque dies belli terroribus addidit augmen.
  83. Temptarunt etiam tauros in moenere belli
  84. expertique sues saevos sunt mittere in hostis.
  85. et validos partim prae se misere leones
  86. cum doctoribus armatis saevisque magistris,
  87. qui moderarier his possent vinclisque tenere,
  88. ne quiquam, quoniam permixta caede calentes
  89. turbabant saevi nullo discrimine turmas,
  90. terrificas capitum quatientis undique cristas,
  91. nec poterant equites fremitu perterrita equorum
  92. pectora mulcere et frenis convertere in hostis.
  93. inritata leae iaciebant corpora saltu
  94. undique et adversum venientibus ora patebant
  95. et nec opinantis a tergo deripiebant
  96. deplexaeque dabant in terram volnere victos,
  97. morsibus adfixae validis atque unguibus uncis.
  98. iactabantque suos tauri pedibusque terebant
  99. et latera ac ventres hauribant supter equorum
  100. cornibus et terram minitanti mente ruebant.
  101. et validis socios caedebant dentibus apri
  102. tela infracta suo tinguentes sanguine saevi
  103. in se fracta suo tinguentes sanguine tela,
  104. permixtasque dabant equitum peditumque ruinas.
  105. nam transversa feros exibant dentis adactus
  106. iumenta aut pedibus ventos erecta petebant,
  107. ne quiquam, quoniam ab nervis succisa videres
  108. concidere atque gravi terram consternere casu.
  109. si quos ante domi domitos satis esse putabant,
  110. effervescere cernebant in rebus agundis
  111. volneribus clamore fuga terrore tumultu,
  112. nec poterant ullam partem redducere eorum;
  113. diffugiebat enim varium genus omne ferarum,
  114. ut nunc saepe boves Lucae ferro male mactae
  115. diffugiunt, fera facta suis cum multa dedere.
  116. Sed facere id non tam vincendi spe voluerunt;
  117. quam dare quod gemerent hostes, ipsique perire,
  118. qui numero diffidebant armisque vacabant,
  119. si fuit ut facerent. sed vix adducor ut ante
  120. non quierint animo praesentire atque videre,
  121. quam commune malum fieret foedumque, futurum.
  122. et magis id possis factum contendere in omni
  123. in variis mundis varia ratione creatis,
  124. quam certo atque uno terrarum quolibet orbi.
  125. Nexilis ante fuit vestis quam textile tegmen.
  126. textile post ferrumst, quia ferro tela paratur,
  127. nec ratione alia possunt tam levia gigni
  128. insilia ac fusi, radii, scapique sonantes.
  129. et facere ante viros lanam natura
  130. quam muliebre genus; nam longe praestat in arte
  131. et sollertius est multo genus omne virile;
  132. agricolae donec vitio vertere severi,
  133. ut muliebribus id manibus concedere vellent
  134. atque ipsi pariter durum sufferre laborem
  135. atque opere in duro durarent membra manusque.
  136. At specimen sationis et insitionis origo
  137. ipsa fuit rerum primum natura creatrix,
  138. arboribus quoniam bacae glandesque caducae
  139. tempestiva dabant pullorum examina supter;
  140. unde etiam libitumst stirpis committere ramis
  141. et nova defodere in terram virgulta per agros.
  142. inde aliam atque aliam culturam dulcis agelli
  143. temptabant fructusque feros mansuescere terra
  144. cernebant indulgendo blandeque colendo.
  145. inque dies magis in montem succedere silvas
  146. cogebant infraque locum concedere cultis,
  147. prata lacus rivos segetes vinetaque laeta
  148. collibus et campis ut haberent, atque olearum
  149. caerula distinguens inter plaga currere posset
  150. per tumulos et convallis camposque profusa;
  151. ut nunc esse vides vario distincta lepore
  152. omnia, quae pomis intersita dulcibus ornant
  153. arbustisque tenent felicibus opsita circum.
  154. At liquidas avium voces imitarier ore
  155. ante fuit multo quam levia carmina cantu
  156. concelebrare homines possent aurisque iuvare.
  157. et zephyri cava per calamorum sibila primum
  158. agrestis docuere cavas inflare cicutas.
  159. inde minutatim dulcis didicere querellas,
  160. tibia quas fundit digitis pulsata canentum,
  161. avia per nemora ac silvas saltusque reperta,
  162. per loca pastorum deserta atque otia dia.
  163. sic unum quicquid paulatim protrahit aetas
  164. in medium ratioque in luminis eruit oras.
  165. haec animos ollis mulcebant atque iuvabant
  166. cum satiate cibi; nam tum sunt omnia cordi.
  167. saepe itaque inter se prostrati in gramine molli
  168. propter aquae rivom sub ramis arboris altae.
  169. non magnis opibus iucunde corpora habebant,
  170. praesertim cum tempestas ridebat et anni
  171. tempora pingebant viridantis floribus herbas.
  172. tum ioca, tum sermo, tum dulces esse cachinni
  173. consuerant; agrestis enim tum musa vigebat.
  174. tum caput atque umeros plexis redimire coronis
  175. floribus et foliis lascivia laeta movebat,
  176. atque extra numerum procedere membra moventes
  177. duriter et duro terram pede pellere matrem;
  178. unde oriebantur risus dulcesque cachinni,
  179. omnia quod nova tum magis haec et mira vigebant.
  180. et vigilantibus hinc aderant solacia somno
  181. ducere multimodis voces et flectere cantus
  182. et supera calamos unco percurrere labro;
  183. unde etiam vigiles nunc haec accepta tuentur.
  184. et numerum servare genus didicere, neque hilo
  185. maiore interea capiunt dulcedine fructum
  186. quam silvestre genus capiebat terrigenarum.
  187. nam quod adest praesto, nisi quid cognovimus ante
  188. suavius, in primis placet et pollere videtur,
  189. posteriorque fere melior res illa reperta
  190. perdit et immutat sensus ad pristina quaeque.
  191. sic odium coepit glandis, sic illa relicta
  192. strata cubilia sunt herbis et frondibus aucta.
  193. pellis item cecidit vestis contempta ferina;
  194. quam reor invidia tali tunc esse repertam,
  195. ut letum insidiis qui gessit primus obiret,
  196. et tamen inter eos distractam sanguine multo
  197. disperiise neque in fructum convertere quisse.
  198. tunc igitur pelles, nunc aurum et purpura curis
  199. exercent hominum vitam belloque fatigant;
  200. quo magis in nobis, ut opinor, culpa resedit.
  201. frigus enim nudos sine pellibus excruciabat
  202. terrigenas; at nos nil laedit veste carere
  203. purpurea atque auro signisque ingentibus apta,
  204. dum plebeia tamen sit, quae defendere possit.
  205. Ergo hominum genus in cassum frustraque laborat
  206. semper et in curis consumit inanibus aevom,
  207. ni mirum quia non cognovit quae sit habendi
  208. finis et omnino quoad crescat vera voluptas;
  209. idque minutatim vitam provexit in altum
  210. et belli magnos commovit funditus aestus.
  211. at vigiles mundi magnum versatile templum
  212. sol et luna suo lustrantes lumine circum
  213. perdocuere homines annorum tempora verti
  214. et certa ratione geri rem atque ordine certo.
  215. Iam validis saepti degebant turribus aevom,
  216. et divisa colebatur discretaque tellus,
  217. tum mare velivolis florebat navibus ponti,
  218. auxilia ac socios iam pacto foedere habebant,
  219. carminibus cum res gestas coepere
  220. tradere; nec multo prius sunt elementa reperta.
  221. propterea quid sit prius actum respicere aetas
  222. nostra nequit, nisi qua ratio vestigia monstrat.
  223. Navigia atque agri culturas moenia leges
  224. arma vias vestes et cetera de genere horum,
  225. praemia, delicias quoque vitae funditus omnis,
  226. carmina, picturas et daedala signa polita
  227. usus et impigrae simul experientia mentis
  228. paulatim docuit pedetemptim progredientis.
  229. sic unum quicquid paulatim protrahit aetas
  230. in medium ratioque in luminis erigit oras;
  231. namque alid ex alio clarescere corde videbant,
  232. artibus ad summum donec venere cacumen.
  1. Primae frugiparos fetus mortalibus aegris
  2. dididerunt quondam praeclaro nomine Athenae
  3. et recreaverunt vitam legesque rogarunt
  4. et primae dederunt solacia dulcia vitae,
  5. cum genuere virum tali cum corde repertum,
  6. omnia veridico qui quondam ex ore profudit;
  7. cuius et extincti propter divina reperta
  8. divolgata vetus iam ad caelum gloria fertur.
  9. nam cum vidit hic ad victum quae flagitat usus
  10. omnia iam ferme mortalibus esse parata
  11. et, pro quam possent, vitam consistere tutam,
  12. divitiis homines et honore et laude potentis
  13. affluere atque bona gnatorum excellere fama,
  14. nec minus esse domi cuiquam tamen anxia cordi,
  15. atque animi ingratis vitam vexare sine ulla
  16. pausa atque infestis cogi saevire querellis,
  17. intellegit ibi vitium vas efficere ipsum
  18. omniaque illius vitio corrumpier intus,
  19. quae conlata foris et commoda cumque venirent;
  20. partim quod fluxum pertusumque esse videbat,
  21. ut nulla posset ratione explerier umquam,
  22. partim quod taetro quasi conspurcare sapore
  23. omnia cernebat, quae cumque receperat, intus.
  24. veridicis igitur purgavit pectora dictis
  25. et finem statuit cuppedinis atque timoris
  26. exposuitque bonum summum, quo tendimus omnes,
  27. quid foret, atque viam monstravit, tramite parvo
  28. qua possemus ad id recto contendere cursu,
  29. quidve mali foret in rebus mortalibus passim,
  30. quod fieret naturali varieque volaret
  31. seu casu seu vi, quod sic natura parasset,
  32. et quibus e portis occurri cuique deceret,
  33. et genus humanum frustra plerumque probavit
  34. volvere curarum tristis in pectore fluctus.
  35. nam vel uti pueri trepidant atque omnia caecis
  36. in tenebris metuunt, sic nos in luce timemus