De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. scire licet nobis nihil esse in morte timendum
  2. nec miserum fieri qui non est posse, neque hilum
  3. differre an nullo fuerit iam tempore natus,
  4. mortalem vitam mors cum inmortalis ademit.
  5. Proinde ubi se videas hominem indignarier ipsum,
  6. post mortem fore ut aut putescat corpore posto
  7. aut flammis interfiat malisve ferarum,
  8. scire licet non sincerum sonere atque subesse
  9. caecum aliquem cordi stimulum, quamvis neget ipse
  10. credere se quemquam sibi sensum in morte futurum;
  11. non, ut opinor, enim dat quod promittit et unde
  12. nec radicitus e vita se tollit et eicit,
  13. sed facit esse sui quiddam super inscius ipse.
  14. vivus enim sibi cum proponit quisque futurum,
  15. corpus uti volucres lacerent in morte feraeque,
  16. ipse sui miseret; neque enim se dividit illim
  17. nec removet satis a proiecto corpore et illum
  18. se fingit sensuque suo contaminat astans.
  19. hinc indignatur se mortalem esse creatum
  20. nec videt in vera nullum fore morte alium se,
  21. qui possit vivus sibi se lugere peremptum
  22. stansque iacentem se lacerari urive dolere.
  23. nam si in morte malumst malis morsuque ferarum
  24. tractari, non invenio qui non sit acerbum
  25. ignibus inpositum calidis torrescere flammis
  26. aut in melle situm suffocari atque rigere
  27. frigore, cum summo gelidi cubat aequore saxi,
  28. urgerive superne obrutum pondere terrae.
  29. 'Iam iam non domus accipiet te laeta neque uxor
  30. optima, nec dulces occurrent oscula nati
  31. praeripere et tacita pectus dulcedine tangent.
  32. non poteris factis florentibus esse tuisque
  33. praesidium. misero misere' aiunt 'omnia ademit
  34. una dies infesta tibi tot praemia vitae.'
  35. illud in his rebus non addunt 'nec tibi earum
  36. iam desiderium rerum super insidet una.'
  37. quod bene si videant animo dictisque sequantur,
  38. dissoluant animi magno se angore metuque.
  39. 'tu quidem ut es leto sopitus, sic eris aevi
  40. quod super est cunctis privatus doloribus aegris;
  41. at nos horrifico cinefactum te prope busto
  42. insatiabiliter deflevimus, aeternumque
  43. nulla dies nobis maerorem e pectore demet.'
  44. illud ab hoc igitur quaerendum est, quid sit amari
  45. tanto opere, ad somnum si res redit atque quietem,
  46. cur quisquam aeterno possit tabescere luctu.
  47. Hoc etiam faciunt ubi discubuere tenentque
  48. pocula saepe homines et inumbrant ora coronis,
  49. ex animo ut dicant: 'brevis hic est fructus homullis;