De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et domus aetatis spatio ne fessa vetusto
  2. obruat? at non sunt immortali ulla pericla.
  3. Denique conubia ad Veneris partusque ferarum
  4. esse animas praesto deridiculum esse videtur,
  5. expectare immortalis mortalia membra
  6. innumero numero certareque praeproperanter
  7. inter se quae prima potissimaque insinuetur;
  8. si non forte ita sunt animarum foedera pacta,
  9. ut quae prima volans advenerit insinuetur
  10. prima neque inter se contendant viribus hilum.
  11. Denique in aethere non arbor, non aequore in alto
  12. nubes esse queunt nec pisces vivere in arvis
  13. nec cruor in lignis neque saxis sucus inesse.
  14. certum ac dispositumst ubi quicquid crescat et insit.
  15. sic animi natura nequit sine corpore oriri
  16. sola neque a nervis et sanguine longius esse.
  17. quod si posset enim, multo prius ipsa animi vis
  18. in capite aut umeris aut imis calcibus esse
  19. posset et innasci quavis in parte soleret,
  20. tandem in eodem homine atque in eodem vase manere.
  21. quod quoniam nostro quoque constat corpore certum
  22. dispositumque videtur ubi esse et crescere possit
  23. sorsum anima atque animus, tanto magis infitiandum
  24. totum posse extra corpus durare genique.
  25. quare, corpus ubi interiit, periisse necessest
  26. confiteare animam distractam in corpore toto.
  27. quippe etenim mortale aeterno iungere et una
  28. consentire putare et fungi mutua posse
  29. desiperest; quid enim diversius esse putandumst
  30. aut magis inter se disiunctum discrepitansque,
  31. quam mortale quod est inmortali atque perenni
  32. iunctum in concilio saevas tolerare procellas?
  33. praeterea quaecumque manent aeterna necessest
  34. aut quia sunt solido cum corpore respuere ictus
  35. nec penetrare pati sibi quicquam quod queat artas
  36. dissociare intus partis, ut materiai
  37. corpora sunt, quorum naturam ostendimus ante,
  38. aut ideo durare aetatem posse per omnem,
  39. plagarum quia sunt expertia sicut inanest,
  40. quod manet intactum neque ab ictu fungitur hilum,
  41. aut etiam quia nulla loci sit copia circum,
  42. quo quasi res possint discedere dissoluique,
  43. sicut summarum summast aeterna, neque extra
  44. quis locus est quo diffugiant neque corpora sunt quae
  45. possint incidere et valida dissolvere plaga.
  46. Quod si forte ideo magis inmortalis habendast,
  47. quod vitalibus ab rebus munita tenetur,
  48. aut quia non veniunt omnino aliena salutis,
  49. aut quia quae veniunt aliqua ratione recedunt
  50. pulsa prius quam quid noceant sentire queamus,
  51. ---
  52. praeter enim quam quod morbis cum corporis aegret,
  53. advenit id quod eam de rebus saepe futuris
  54. macerat inque metu male habet curisque fatigat,
  55. praeteritisque male admissis peccata remordent.
  56. adde furorem animi proprium atque oblivia rerum,
  57. adde quod in nigras lethargi mergitur undas.
  58. Nil igitur mors est ad nos neque pertinet hilum,
  59. quandoquidem natura animi mortalis habetur.
  60. et vel ut ante acto nihil tempore sensimus aegri,
  61. ad confligendum venientibus undique Poenis,
  62. omnia cum belli trepido concussa tumultu
  63. horrida contremuere sub altis aetheris auris,
  64. in dubioque fuere utrorum ad regna cadendum
  65. omnibus humanis esset terraque marique,
  66. sic, ubi non erimus, cum corporis atque animai
  67. discidium fuerit, quibus e sumus uniter apti,
  68. scilicet haud nobis quicquam, qui non erimus tum,
  69. accidere omnino poterit sensumque movere,
  70. non si terra mari miscebitur et mare caelo.
  71. et si iam nostro sentit de corpore postquam
  72. distractast animi natura animaeque potestas,
  73. nil tamen est ad nos, qui comptu coniugioque
  74. corporis atque animae consistimus uniter apti.
  75. nec, si materiem nostram collegerit aetas
  76. post obitum rursumque redegerit ut sita nunc est,
  77. atque iterum nobis fuerint data lumina vitae,
  78. pertineat quicquam tamen ad nos id quoque factum,
  79. interrupta semel cum sit repetentia nostri.