De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. sed tamen in parvo lincuntur tempore tali,
  2. sic animus per se non quit sine corpore et ipso
  3. esse homine, illius quasi quod vas esse videtur,
  4. sive aliud quid vis potius coniunctius ei
  5. fingere, quandoquidem conexu corpus adhaeret.
  6. Denique corporis atque animi vivata potestas
  7. inter se coniuncta valent vitaque fruuntur;
  8. nec sine corpore enim vitalis edere motus
  9. sola potest animi per se natura nec autem
  10. cassum anima corpus durare et sensibus uti.
  11. scilicet avolsus radicibus ut nequit ullam
  12. dispicere ipse oculus rem seorsum corpore toto,
  13. sic anima atque animus per se nil posse videtur.
  14. ni mirum quia per venas et viscera mixtim,
  15. per nervos atque ossa tenentur corpore ab omni
  16. nec magnis intervallis primordia possunt
  17. libera dissultare, ideo conclusa moventur
  18. sensiferos motus, quos extra corpus in auras
  19. haut possunt post mortem eiecta moveri
  20. propterea quia non simili ratione tenentur;
  21. corpus enim atque animans erit , si cohibere
  22. sese anima atque in eos poterit concludere motus,
  23. quos ante in nervis et in ipso corpore agebat.
  24. quare etiam atque etiam resoluto corporis omni
  25. tegmine et eiectis extra vitalibus auris
  26. dissolui sensus animi fateare necessest
  27. atque animam, quoniam coniunctast causa duobus.
  28. Denique cum corpus nequeat perferre animai
  29. discidium, quin in taetro tabescat odore,
  30. quid dubitas quin ex imo penitusque coorta
  31. emanarit uti fumus diffusa animae vis,
  32. atque ideo tanta mutatum putre ruina
  33. conciderit corpus, penitus quia mota loco sunt
  34. fundamenta foras manant animaeque per artus
  35. perque viarum omnis flexus, in corpore qui sunt,
  36. atque foramina? multimodis ut noscere possis
  37. dispertitam animae naturam exisse per artus
  38. et prius esse sibi distractam corpore in ipso,