De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et quoniam mentem sanari corpus ut aegrum
  2. et pariter mentem sanari corpus inani
  3. denique cor, hominem cum vini vis penetravit
  4. acris et in venas discessit diditus ardor,
  5. consequitur gravitas membrorum, praepediuntur
  6. crura vacillanti, tardescit lingua, madet mens,
  7. nant oculi, clamor singultus iurgia gliscunt,
  8. et iam cetera de genere hoc quae cumque secuntur,
  9. cur ea sunt, nisi quod vehemens violentia vini
  10. conturbare animam consuevit corpore in ipso?
  11. at quae cumque queunt conturbari inque pediri,
  12. significant, paulo si durior insinuarit
  13. causa, fore ut pereant aevo privata futuro.
  14. Quin etiam subito vi morbi saepe coactus
  15. ante oculos aliquis nostros, ut fulminis ictu,
  16. concidit et spumas agit, ingemit et tremit artus,
  17. desipit, extentat nervos, torquetur, anhelat
  18. inconstanter, et in iactando membra fatigat,
  19. ni mirum quia vis morbi distracta per artus
  20. turbat agens animam, spumans ut in aequore salso
  21. ventorum validis fervescunt viribus undae.
  22. exprimitur porro gemitus, quia membra dolore
  23. adficiuntur et omnino quod semina vocis
  24. eliciuntur et ore foras glomerata feruntur
  25. qua quasi consuerunt et sunt munita viai.
  26. desipientia fit, quia vis animi atque animai
  27. conturbatur et, ut docui, divisa seorsum
  28. disiectatur eodem illo distracta veneno.
  29. inde ubi iam morbi reflexit causa, reditque
  30. in latebras acer corrupti corporis umor,
  31. tum quasi vaccillans primum consurgit et omnis
  32. paulatim redit in sensus animamque receptat.
  33. haec igitur tantis ubi morbis corpore in ipso
  34. iactentur miserisque modis distracta laborent,
  35. cur eadem credis sine corpore in aperto
  36. cum validis ventis aetatem degere posse?
  37. Et quoniam mentem sanari corpus ut aegrum
  38. cernimus et flecti medicina posse videmus,
  39. id quoque praesagit mortalem vivere mentem.
  40. addere enim partis aut ordine traiecere aecumst
  41. aut aliquid prosum de summa detrahere hilum,
  42. commutare animum qui cumque adoritur et infit
  43. aut aliam quamvis naturam flectere quaerit.
  44. at neque transferri sibi partis nec tribui vult
  45. inmortale quod est quicquam neque defluere hilum;
  46. nam quod cumque suis mutatum finibus exit,
  47. continuo hoc mors est illius quod fuit ante.
  48. ergo animus sive aegrescit, mortalia signa
  49. mittit, uti docui, seu flectitur a medicina.