De Rerum Natura
Lucretius
-
- nec supera caput eiusdem cecidisse vietam
- vestem nec plumas avium papposque volantis,
- qui nimia levitate cadunt plerumque gravatim,
- nec repentis itum cuiusvis cumque animantis
- sentimus nec priva pedum vestigia quaeque,
- corpore quae in nostro culices et cetera ponunt.
- usque adeo prius est in nobis multa ciendum
- quam primordia sentiscant concussa animai,
- semina corporibus nostris inmixta per artus,
- et quam in his intervallis tuditantia possint
- concursare coire et dissultare vicissim.
- Et magis est animus vitai claustra
- et dominantior ad vitam quam vis animai.
- nam sine mente animoque nequit residere per artus
- temporis exiguam partem pars ulla animai,
- sed comes insequitur facile et discedit in auras
- et gelidos artus in leti frigore linquit.
- at manet in vita cui mens animusque remansit,
- quamvis est circum caesis lacer undique membris;
- truncus adempta anima circum membrisque remota