De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. sponte sua volitent aeterno percita motu,
  2. quove modo possint res ex his quaeque creari,
  3. hasce secundum res animi natura videtur
  4. atque animae claranda meis iam versibus esse
  5. et metus ille foras praeceps Acheruntis agendus,
  6. funditus humanam qui vitam turbat ab imo
  7. omnia suffundens mortis nigrore neque ullam
  8. esse voluptatem liquidam puramque relinquit.
  9. nam quod saepe homines morbos magis esse timendos
  10. infamemque ferunt vitam quam Tartara leti
  11. et se scire animi naturam sanguinis esse,
  12. aut etiam venti, si fert ita forte voluntas,
  13. nec prosum quicquam nostrae rationis egere,
  14. hinc licet advertas animum magis omnia laudis
  15. iactari causa quam quod res ipsa probetur.
  16. extorres idem patria longeque fugati
  17. conspectu ex hominum, foedati crimine turpi,
  18. omnibus aerumnis adfecti denique vivunt,
  19. et quo cumque tamen miseri venere parentant
  20. et nigras mactant pecudes et manibus divis
  21. inferias mittunt multoque in rebus acerbis
  22. acrius advertunt animos ad religionem.
  23. quo magis in dubiis hominem spectare periclis
  24. convenit adversisque in rebus noscere qui sit;
  25. nam verae voces tum demum pectore ab imo
  26. eliciuntur et eripitur persona amanare.
  27. denique avarities et honorum caeca cupido,
  28. quae miseros homines cogunt transcendere fines
  29. iuris et inter dum socios scelerum atque ministros
  30. noctes atque dies niti praestante labore
  31. ad summas emergere opes, haec vulnera vitae
  32. non minimam partem mortis formidine aluntur.
  33. turpis enim ferme contemptus et acris egestas
  34. semota ab dulci vita stabilique videtur
  35. et quasi iam leti portas cunctarier ante;
  36. unde homines dum se falso terrore coacti
  37. effugisse volunt longe longeque remosse,
  38. sanguine civili rem conflant divitiasque
  39. conduplicant avidi, caedem caede accumulantes,
  40. crudeles gaudent in tristi funere fratris
  41. et consanguineum mensas odere timentque.
  42. consimili ratione ab eodem saepe timore
  43. macerat invidia ante oculos illum esse potentem,
  44. illum aspectari, claro qui incedit honore,
  45. ipsi se in tenebris volvi caenoque queruntur.
  46. intereunt partim statuarum et nominis ergo.
  47. et saepe usque adeo, mortis formidine, vitae
  48. percipit humanos odium lucisque videndae,
  49. ut sibi consciscant maerenti pectore letum