De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. obliti fontem curarum hunc esse timorem:
  2. hunc vexare pudorem, hunc vincula amicitiai
  3. rumpere et in summa pietate evertere suadet:
  4. nam iam saepe homines patriam carosque parentis
  5. prodiderunt vitare Acherusia templa petentes.
  6. nam vel uti pueri trepidant atque omnia caecis
  7. in tenebris metuunt, sic nos in luce timemus
  8. inter dum, nihilo quae sunt metuenda magis quam
  9. quae pueri in tenebris pavitant finguntque futura.
  10. hunc igitur terrorem animi tenebrasque necessest
  11. non radii solis neque lucida tela diei
  12. discutiant, sed naturae species ratioque.
  13. Primum animum dico, mentem quem saepe vocamus,
  14. in quo consilium vitae regimenque locatum est,
  15. esse hominis partem nihilo minus ac manus et pes
  16. atque oculei partes animantis totius extant.
  17. ---
  18. sensum animi certa non esse in parte locatum,
  19. verum habitum quendam vitalem corporis esse,
  20. harmoniam Grai quam dicunt, quod faciat nos
  21. vivere cum sensu, nulla cum in parte siet mens;
  22. ut bona saepe valetudo cum dicitur esse
  23. corporis, et non est tamen haec pars ulla valentis,
  24. sic animi sensum non certa parte reponunt;
  25. magno opere in quo mi diversi errare videntur.
  26. Saepe itaque, in promptu corpus quod cernitur, aegret,
  27. cum tamen ex alia laetamur parte latenti;
  28. et retro fit ubi contra sit saepe vicissim,
  29. cum miser ex animo laetatur corpore toto;
  30. non alio pacto quam si, pes cum dolet aegri,
  31. in nullo caput interea sit forte dolore.
  32. Praeterea molli cum somno dedita membra
  33. effusumque iacet sine sensu corpus honustum,
  34. est aliud tamen in nobis quod tempore in illo
  35. multimodis agitatur et omnis accipit in se
  36. laetitiae motus et curas cordis inanis.
  37. Nunc animam quoque ut in membris cognoscere possis
  38. esse neque harmonia corpus sentire solere,
  39. principio fit uti detracto corpore multo
  40. saepe tamen nobis in membris vita moretur.
  41. Atque eadem rursum, cum corpora pauca caloris
  42. diffugere forasque per os est editus ,
  43. deserit extemplo venas atque ossa relinquit;
  44. noscere ut hinc possis non aequas omnia partis
  45. corpora habere neque ex aequo fulcire salutem,
  46. sed magis haec, venti quae sunt calidique vaporis
  47. semina, curare in membris ut vita moretur.
  48. est igitur calor ac ventus vitalis in ipso
  49. corpore, qui nobis moribundos deserit artus.
  50. quapropter quoniam est animi natura reperta