De Rerum Natura
Lucretius
-
- suavis et in terra mentis qui gignitur aestus
- inter dumque quasi exsurgendi incerta voluntas.
- ergo corpoream naturam animi esse necessest,
- corporeis quoniam telis ictuque laborat.
- Is tibi nunc animus quali sit corpore et unde
- constiterit pergam rationem reddere dictis.
- principio esse aio persuptilem atque minutis
- perquam corporibus factum constare. id ita esse
- hinc licet advertas animum, ut pernoscere possis.
- Nil adeo fieri celeri ratione videtur,
- quam si mens fieri proponit et inchoat ipsa;
- ocius ergo animus quam res se perciet ulla,
- ante oculos quorum in promptu natura videtur.
- at quod mobile tanto operest, constare rutundis
- perquam seminibus debet perquamque minutis,
- momine uti parvo possint inpulsa moveri.
- namque movetur aqua et tantillo momine flutat,
- quippe volubilibus parvisque creata figuris.
- at contra mellis constantior est natura
- et pigri latices magis et cunctantior actus:
- haeret enim inter se magis omnis materiai
- copia, ni mirum quia non tam levibus extat
- corporibus neque tam suptilibus atque rutundis.
- namque papaveris aura potest suspensa levisque
- cogere ut ab summo tibi diffluat altus acervus,
- at contra lapidum coniectum spicarumque
- noenu potest. igitur parvissima corpora pro quam
- et levissima sunt, ita mobilitate fruuntur;
- at contra quae cumque magis cum pondere magno
- asperaque inveniuntur, eo stabilita magis sunt.
- nunc igitur quoniamst animi natura reperta
- mobilis egregie, perquam constare necessest
- corporibus parvis et levibus atque rutundis.
- quae tibi cognita res in multis, o bone, rebus
- utilis invenietur et opportuna cluebit.
- Haec quoque res etiam naturam dedicat eius,
- quam tenui constet textura quamque loco se
- contineat parvo, si possit conglomerari,