De Rerum Natura
Lucretius
-
- corpore et infringi linguam vocemque aboriri,
- caligare oculos, sonere auris, succidere artus,
- denique concidere ex animi terrore videmus
- saepe homines; facile ut quivis hinc noscere possit
- esse animam cum animo coniunctam, quae cum animi vi
- percussa est, exim corpus propellit et icit.
- Haec eadem ratio naturam animi atque animai
- corpoream docet esse; ubi enim propellere membra,
- corripere ex somno corpus mutareque vultum
- atque hominem totum regere ac versare videtur,
- quorum nil fieri sine tactu posse videmus
- nec tactum porro sine corpore, nonne fatendumst
- corporea natura animum constare animamque?
- praeterea pariter fungi cum corpore et una
- consentire animum nobis in corpore cernis.
- si minus offendit vitam vis horrida teli
- ossibus ac nervis disclusis intus adacta,
- at tamen insequitur languor terraeque petitus
- suavis et in terra mentis qui gignitur aestus
- inter dumque quasi exsurgendi incerta voluntas.