De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quod tamen ut possint, at coetu concilioque
  2. nil facient praeter volgum turbamque animantum,
  3. scilicet ut nequeant homines armenta feraeque
  4. inter sese ullam rem gignere conveniundo.
  5. sic itidem quae sentimus sentire necessest.
  6. quod si forte suum dimittunt corpore sensum
  7. atque alium capiunt, quid opus fuit adtribui id quod
  8. detrahitur? tum praeterea, quod fudimus ante,
  9. quatinus in pullos animalis vertier ova
  10. cernimus alituum vermisque effervere terra,
  11. intempestivos quam putor cepit ob imbris,
  12. scire licet gigni posse ex non sensibus sensus.
  13. Quod si forte aliquis dicet, dum taxat oriri
  14. posse ex non sensu sensus mutabilitate,
  15. aut aliquo tamquam partu quod proditur extra,
  16. huic satis illud erit planum facere atque probare,
  17. non fieri partum nisi concilio ante coacto,
  18. nec quicquam commutari sine conciliatu.
  19. Principio nequeunt ullius corporis esse
  20. sensus ante ipsam genitam naturam animantis,
  21. ni mirum quia materies disiecta tenetur
  22. aere fluminibus terris terraque creatis,
  23. nec congressa modo vitalis convenientes
  24. contulit inter se motus, quibus omnituentes
  25. accensi sensus animantem quamque tuentur.
  26. Praeterea quamvis animantem grandior ictus,
  27. quam patitur natura, repente adfligit et omnis
  28. corporis atque animi pergit confundere sensus.
  29. dissoluuntur enim positurae principiorum
  30. et penitus motus vitales inpediuntur,
  31. donec materies omnis concussa per artus
  32. vitalis animae nodos a corpore solvit
  33. dispersamque foras per caulas eiecit omnis;
  34. nam quid praeterea facere ictum posse reamur
  35. oblatum, nisi discutere ac dissolvere quaeque?
  36. fit quoque uti soleant minus oblato acriter ictu
  37. reliqui motus vitalis vincere saepe,
  38. vincere et ingentis plagae sedare tumultus
  39. inque suos quicquid rursus revocare meatus
  40. et quasi iam leti dominantem in corpore motum
  41. discutere ac paene amissos accendere sensus;
  42. nam qua re potius leti iam limine ab ipso
  43. ad vitam possint conlecta mente reverti,
  44. quam quo decursum prope iam siet ire et abire?
  45. Praeterea, quoniam dolor est, ubi materiai
  46. corpora vi quadam per viscera viva per artus
  47. sollicitata suis trepidant in sedibus intus,
  48. inque locum quando remigrant, fit blanda voluptas,
  49. scire licet nullo primordia posse dolore
  50. temptari nullamque voluptatem capere ex se;
  51. quandoquidem non sunt ex ullis principiorum
  52. corporibus, quorum motus novitate laborent
  53. aut aliquem fructum capiant dulcedinis almae.
  54. haut igitur debent esse ullo praedita sensu.
  55. Denique uti possint sentire animalia quaeque,
  56. principiis si iam est sensus tribuendus eorum,
  57. quid, genus humanum propritim de quibus auctumst?
  58. scilicet et risu tremulo concussa cachinnant
  59. et lacrimis spargunt rorantibus ora genasque
  60. multaque de rerum mixtura dicere callent
  61. et sibi proporro quae sint primordia quaerunt;
  62. quando quidem totis mortalibus adsimulata
  63. ipsa quoque ex aliis debent constare elementis,
  64. inde alia ex aliis, nusquam consistere ut ausis;
  65. quippe sequar, quod cumque loqui ridereque dices
  66. et sapere, ex aliis eadem haec facientibus ut sit.
  67. quod si delira haec furiosaque cernimus esse
  68. et ridere potest non ex ridentibus auctus,