De Rerum Natura
Lucretius
-
- motibus ordinibus posituris denique quae sint.
- quarum nil rerum in lignis glaebisque videmus;
- et tamen haec, cum sunt quasi putrefacta per imbres,
- vermiculos pariunt, quia corpora materiai
- antiquis ex ordinibus permota nova re
- conciliantur ita ut debent animalia gigni.
- Deinde ex sensilibus qui sensile posse creari
- constituunt, porro ex aliis sentire sueti
- * * *
- mollia cum faciunt; nam sensus iungitur omnis
- visceribus nervis venis, quae cumque videmus
- mollia mortali consistere corpore creta.
- sed tamen esto iam posse haec aeterna manere;
- nempe tamen debent aut sensum partis habere
- aut similis totis animalibus esse putari.
- at nequeant per se partes sentire necesse est:
- namque animus sensus membrorum respuit omnis,
- nec manus a nobis potis est secreta neque ulla
- corporis omnino sensum pars sola tenere.
- linquitur ut totis animantibus adsimulentur,
- vitali ut possint consentire undique sensu.
- qui poterunt igitur rerum primordia dici
- et leti vitare vias, animalia cum sint,
- atque animalia sint mortalibus una eademque?
- quod tamen ut possint, at coetu concilioque
- nil facient praeter volgum turbamque animantum,
- scilicet ut nequeant homines armenta feraeque
- inter sese ullam rem gignere conveniundo.
- sic itidem quae sentimus sentire necessest.
- quod si forte suum dimittunt corpore sensum
- atque alium capiunt, quid opus fuit adtribui id quod
- detrahitur? tum praeterea, quod fudimus ante,
- quatinus in pullos animalis vertier ova
- cernimus alituum vermisque effervere terra,
- intempestivos quam putor cepit ob imbris,
- scire licet gigni posse ex non sensibus sensus.
- Quod si forte aliquis dicet, dum taxat oriri
- posse ex non sensu sensus mutabilitate,
- aut aliquo tamquam partu quod proditur extra,
- huic satis illud erit planum facere atque probare,
- non fieri partum nisi concilio ante coacto,
- nec quicquam commutari sine conciliatu.
- Principio nequeunt ullius corporis esse
- sensus ante ipsam genitam naturam animantis,
- ni mirum quia materies disiecta tenetur
- aere fluminibus terris terraque creatis,
- nec congressa modo vitalis convenientes
- contulit inter se motus, quibus omnituentes
- accensi sensus animantem quamque tuentur.
- Praeterea quamvis animantem grandior ictus,
- quam patitur natura, repente adfligit et omnis
- corporis atque animi pergit confundere sensus.
- dissoluuntur enim positurae principiorum
- et penitus motus vitales inpediuntur,
- donec materies omnis concussa per artus
- vitalis animae nodos a corpore solvit