De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. non quia vexari quemquamst iucunda voluptas,
  2. sed quibus ipse malis careas quia cernere suavest.
  3. suave etiam belli certamina magna tueri
  4. per campos instructa tua sine parte pericli;
  5. sed nihil dulcius est, bene quam munita tenere
  6. edita doctrina sapientum templa serena,
  7. despicere unde queas alios passimque videre
  8. errare atque viam palantis quaerere vitae,
  9. certare ingenio, contendere nobilitate,
  10. noctes atque dies niti praestante labore
  11. ad summas emergere opes rerumque potiri.
  12. o miseras hominum mentes, o pectora caeca!
  13. qualibus in tenebris vitae quantisque periclis
  14. degitur hoc aevi quod cumquest! nonne videre
  15. nihil aliud sibi naturam latrare, nisi ut qui
  16. corpore seiunctus dolor absit, mente fruatur
  17. iucundo sensu cura semota metuque?
  18. ergo corpoream ad naturam pauca videmus
  19. esse opus omnino: quae demant cumque dolorem,
  20. delicias quoque uti multas substernere possint
  21. gratius inter dum, neque natura ipsa requirit,
  22. si non aurea sunt iuvenum simulacra per aedes
  23. lampadas igniferas manibus retinentia dextris,
  24. lumina nocturnis epulis ut suppeditentur,
  25. nec domus argento fulget auroque renidet
  26. nec citharae reboant laqueata aurataque templa,
  27. cum tamen inter se prostrati in gramine molli
  28. propter aquae rivum sub ramis arboris altae
  29. non magnis opibus iucunde corpora curant,
  30. praesertim cum tempestas adridet et anni
  31. tempora conspergunt viridantis floribus herbas.
  32. nec calidae citius decedunt corpore febres,
  33. textilibus si in picturis ostroque rubenti
  34. iacteris, quam si in plebeia veste cubandum est.
  35. quapropter quoniam nihil nostro in corpore gazae
  36. proficiunt neque nobilitas nec gloria regni,
  37. quod super est, animo quoque nil prodesse putandum;
  38. si non forte tuas legiones per loca campi
  39. fervere cum videas belli simulacra cientis,
  40. subsidiis magnis et opum vi constabilitas,
  41. ornatas armis stlattas pariterque animatas,
  42. his tibi tum rebus timefactae religiones
  43. effugiunt animo pavidae mortisque timores
  44. tum vacuum pectus lincunt curaque solutum.
  45. quod si ridicula haec ludibriaque esse videmus,
  46. re veraque metus hominum curaeque sequaces
  47. nec metuunt sonitus armorum nec fera tela
  48. audacterque inter reges rerumque potentis
  49. versantur neque fulgorem reverentur ab auro
  50. nec clarum vestis splendorem purpureai,
  51. quid dubitas quin omnis sit haec rationis potestas,
  52. omnis cum in tenebris praesertim vita laboret?
  53. nam vel uti pueri trepidant atque omnia caecis
  54. in tenebris metuunt, sic nos in luce timemus
  55. inter dum, nihilo quae sunt metuenda magis quam
  56. quae pueri in tenebris pavitant finguntque futura.