De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. sol etiam caeli de vertice dissipat omnis
  2. ardorem in partis et lumine conserit arva;
  3. in terras igitur quoque solis vergitur ardor.
  4. transversosque volare per imbris fulmina cernis,
  5. nunc hinc nunc illinc abrupti nubibus ignes
  6. concursant; cadit in terras vis flammea volgo.
  7. Illud in his quoque te rebus cognoscere avemus,
  8. corpora cum deorsum rectum per inane feruntur
  9. ponderibus propriis, incerto tempore ferme
  10. incertisque locis spatio depellere paulum,
  11. tantum quod momen mutatum dicere possis.
  12. quod nisi declinare solerent, omnia deorsum
  13. imbris uti guttae caderent per inane profundum
  14. nec foret offensus natus nec plaga creata
  15. principiis; ita nihil umquam natura creasset.
  16. Quod si forte aliquis credit graviora potesse
  17. corpora, quo citius rectum per inane feruntur,
  18. incidere ex supero levioribus atque ita plagas
  19. gignere, quae possint genitalis reddere motus,
  20. avius a vera longe ratione recedit.
  21. nam per aquas quae cumque cadunt atque aera rarum,
  22. haec pro ponderibus casus celerare necessest
  23. propterea quia corpus aquae naturaque tenvis
  24. aeris haud possunt aeque rem quamque morari,
  25. sed citius cedunt gravioribus exsuperata;
  26. at contra nulli de nulla parte neque ullo
  27. tempore inane potest vacuum subsistere rei,
  28. quin, sua quod natura petit, concedere pergat;
  29. omnia qua propter debent per inane quietum
  30. aeque ponderibus non aequis concita ferri.
  31. haud igitur poterunt levioribus incidere umquam
  32. ex supero graviora neque ictus gignere per se,
  33. qui varient motus, per quos natura gerat res.
  34. quare etiam atque etiam paulum inclinare necessest
  35. corpora; nec plus quam minimum, ne fingere motus
  36. obliquos videamur et id res vera refutet.
  37. namque hoc in promptu manifestumque esse videmus,
  38. pondera, quantum in se est, non posse obliqua meare,