De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. plus ut parte foras emergant exiliantque.
  2. nec tamen haec, quantum est in se, dubitamus, opinor,
  3. quin vacuum per inane deorsum cuncta ferantur.
  4. sic igitur debent flammae quoque posse per auras
  5. aeris expressae sursum succedere, quamquam
  6. pondera, quantum in se est, deorsum deducere pugnent.
  7. nocturnasque faces caeli sublime volantis
  8. nonne vides longos flammarum ducere tractus
  9. in quas cumque dedit partis natura meatum?
  10. non cadere in terras stellas et sidera cernis?
  11. sol etiam caeli de vertice dissipat omnis
  12. ardorem in partis et lumine conserit arva;
  13. in terras igitur quoque solis vergitur ardor.
  14. transversosque volare per imbris fulmina cernis,
  15. nunc hinc nunc illinc abrupti nubibus ignes
  16. concursant; cadit in terras vis flammea volgo.
  17. Illud in his quoque te rebus cognoscere avemus,
  18. corpora cum deorsum rectum per inane feruntur
  19. ponderibus propriis, incerto tempore ferme
  20. incertisque locis spatio depellere paulum,
  21. tantum quod momen mutatum dicere possis.
  22. quod nisi declinare solerent, omnia deorsum
  23. imbris uti guttae caderent per inane profundum
  24. nec foret offensus natus nec plaga creata
  25. principiis; ita nihil umquam natura creasset.
  26. Quod si forte aliquis credit graviora potesse
  27. corpora, quo citius rectum per inane feruntur,
  28. incidere ex supero levioribus atque ita plagas
  29. gignere, quae possint genitalis reddere motus,
  30. avius a vera longe ratione recedit.
  31. nam per aquas quae cumque cadunt atque aera rarum,
  32. haec pro ponderibus casus celerare necessest
  33. propterea quia corpus aquae naturaque tenvis
  34. aeris haud possunt aeque rem quamque morari,
  35. sed citius cedunt gravioribus exsuperata;
  36. at contra nulli de nulla parte neque ullo