De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. * * *
  2. nec persectari primordia singula quaeque,
  3. ut videant qua quicque geratur cum ratione.
  4. At quidam contra haec, ignari materiai,
  5. naturam non posse deum sine numine reddunt
  6. tanto opere humanis rationibus atmoderate
  7. tempora mutare annorum frugesque creare
  8. et iam cetera, mortalis quae suadet adire
  9. ipsaque deducit dux vitae dia voluptas
  10. et res per Veneris blanditur saecla propagent,
  11. ne genus occidat humanum. quorum omnia causa
  12. constituisse deos cum fingunt, omnibus rebus
  13. magno opere a vera lapsi ratione videntur.
  14. nam quamvis rerum ignorem primordia quae sint,
  15. hoc tamen ex ipsis caeli rationibus ausim
  16. confirmare aliisque ex rebus reddere multis,
  17. nequaquam nobis divinitus esse creatam
  18. naturam mundi: tanta stat praedita culpa.
  19. quae tibi posterius, Memmi, faciemus aperta;
  20. nunc id quod super est de motibus expediemus.
  21. Nunc locus est, ut opinor, in his illud quoque rebus
  22. confirmare tibi, nullam rem posse sua vi
  23. corpoream sursum ferri sursumque meare.
  24. ne tibi dent in eo flammarum corpora frudem;
  25. sursus enim versus gignuntur et augmina sumunt
  26. et sursum nitidae fruges arbustaque crescunt,
  27. pondera, quantum in se est, cum deorsum cuncta ferantur.
  28. nec cum subsiliunt ignes ad tecta domorum
  29. et celeri flamma degustant tigna trabesque,
  30. sponte sua facere id sine vi subiecta putandum est.
  31. quod genus e nostro com missus corpore sanguis
  32. emicat exultans alte spargitque cruorem.
  33. nonne vides etiam quanta vi tigna trabesque
  34. respuat umor aquae? nam quo magis ursimus altum
  35. derecta et magna vi multi pressimus aegre,
  36. tam cupide sursum removet magis atque remittit,