De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. unde mare et terrae possent augescere et unde
  2. appareret spatium caeli domus altaque tecta
  3. tolleret a terris procul et consurgeret aer.
  4. nam sua cuique, locis ex omnibus, omnia plagis
  5. corpora distribuuntur et ad sua saecla recedunt,
  6. umor ad umorem, terreno corpore terra
  7. crescit et ignem ignes procudunt aetheraque aether,
  8. donique ad extremum crescendi perfica finem
  9. omnia perduxit rerum natura creatrix;
  10. ut fit ubi nihilo iam plus est quod datur intra
  11. vitalis venas quam quod fluit atque recedit.
  12. omnibus hic aetas debet consistere rebus,
  13. hic natura suis refrenat viribus auctum.
  14. nam quae cumque vides hilaro grandescere adauctu
  15. paulatimque gradus aetatis scandere adultae,
  16. plura sibi adsumunt quam de se corpora mittunt,
  17. dum facile in venas cibus omnis inditur et dum
  18. non ita sunt late dispessa, ut multa remittant
  19. et plus dispendi faciant quam vescitur aetas.
  20. nam certe fluere atque recedere corpora rebus
  21. multa manus dandum est; sed plura accedere debent,
  22. donec alescendi summum tetigere cacumen.
  23. inde minutatim vires et robur adultum
  24. frangit et in partem peiorem liquitur aetas.
  25. quippe etenim quanto est res amplior, augmine adempto,
  26. et quo latior est, in cunctas undique partis
  27. plura modo dispargit et a se corpora mittit,
  28. nec facile in venas cibus omnis diditur ei
  29. nec satis est, pro quam largos exaestuat aestus,
  30. unde queat tantum suboriri ac subpeditare.
  31. iure igitur pereunt, cum rarefacta fluendo
  32. sunt et cum externis succumbunt omnia plagis,
  33. quando quidem grandi cibus aevo denique defit,
  34. nec tuditantia rem cessant extrinsecus ullam
  35. corpora conficere et plagis infesta domare.
  36. Sic igitur magni quoque circum moenia mundi
  37. expugnata dabunt labem putrisque ruinas;
  38. omnia debet enim cibus integrare novando
  39. et fulcire cibus, cibus omnia sustentare,
  40. ne quiquam, quoniam nec venae perpetiuntur
  41. quod satis est, neque quantum opus est natura ministrat.
  42. Iamque adeo fracta est aetas effetaque tellus
  43. vix animalia parva creat, quae cuncta creavit
  44. saecla deditque ferarum ingentia corpora partu.
  45. haud, ut opinor, enim mortalia saecla superne
  46. aurea de caelo demisit funis in arva
  47. nec mare nec fluctus plangentis saxa crearunt,
  48. sed genuit tellus eadem quae nunc alit ex se.
  49. praeterea nitidas fruges vinetaque laeta