De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. in magnis intervallis; haec aera rarum
  2. sufficiunt nobis et splendida lumina solis.
  3. multaque praeterea magnum per inane vagantur,
  4. conciliis rerum quae sunt reiecta nec usquam
  5. consociare etiam motus potuere recepta.
  6. Cuius, uti memoro, rei simulacrum et imago
  7. ante oculos semper nobis versatur et instat.
  8. contemplator enim, cum solis lumina cumque
  9. inserti fundunt radii per opaca domorum:
  10. multa minuta modis multis per inane videbis
  11. corpora misceri radiorum lumine in ipso
  12. et vel ut aeterno certamine proelia pugnas
  13. edere turmatim certantia nec dare pausam,
  14. conciliis et discidiis exercita crebris;
  15. conicere ut possis ex hoc, primordia rerum
  16. quale sit in magno iactari semper inani.
  17. dum taxat, rerum magnarum parva potest res
  18. exemplare dare et vestigia notitiai.
  19. Hoc etiam magis haec animum te advertere par est
  20. corpora quae in solis radiis turbare videntur,
  21. quod tales turbae motus quoque materiai
  22. significant clandestinos caecosque subesse.
  23. multa videbis enim plagis ibi percita caecis
  24. commutare viam retroque repulsa reverti
  25. nunc huc nunc illuc in cunctas undique partis.
  26. scilicet hic a principiis est omnibus error.
  27. prima moventur enim per se primordia rerum,
  28. inde ea quae parvo sunt corpora conciliatu
  29. et quasi proxima sunt ad viris principiorum,
  30. ictibus illorum caecis inpulsa cientur,
  31. ipsaque proporro paulo maiora lacessunt.
  32. sic a principiis ascendit motus et exit
  33. paulatim nostros ad sensus, ut moveantur
  34. illa quoque, in solis quae lumine cernere quimus
  35. nec quibus id faciant plagis apparet aperte.
  36. Nunc quae mobilitas sit reddita materiai
  37. corporibus, paucis licet hinc cognoscere, Memmi.
  38. primum aurora novo cum spargit lumine terras
  39. et variae volucres nemora avia pervolitantes
  40. aera per tenerum liquidis loca vocibus opplent,
  41. quam subito soleat sol ortus tempore tali
  42. convestire sua perfundens omnia luce,
  43. omnibus in promptu manifestumque esse videmus.
  44. at vapor is, quem sol mittit, lumenque serenum
  45. non per inane meat vacuum; quo tardius ire
  46. cogitur, aerias quasi dum diverberat undas;
  47. nec singillatim corpuscula quaeque vaporis
  48. sed complexa meant inter se conque globata;
  49. qua propter simul inter se retrahuntur et extra
  50. officiuntur, uti cogantur tardius ire.
  51. at quae sunt solida primordia simplicitate,
  52. cum per inane meant vacuum nec res remoratur
  53. ulla foris atque ipsa suis e partibus unum,
  54. unum, in quem coepere, locum conixa feruntur,
  55. debent ni mirum praecellere mobilitate
  56. et multo citius ferri quam lumina solis
  57. multiplexque loci spatium transcurrere eodem
  58. tempore quo solis pervolgant fulgura caelum.
  59. * * *
  60. nec persectari primordia singula quaeque,
  61. ut videant qua quicque geratur cum ratione.
  62. At quidam contra haec, ignari materiai,
  63. naturam non posse deum sine numine reddunt
  64. tanto opere humanis rationibus atmoderate
  65. tempora mutare annorum frugesque creare
  66. et iam cetera, mortalis quae suadet adire
  67. ipsaque deducit dux vitae dia voluptas
  68. et res per Veneris blanditur saecla propagent,