De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. religionum animum nodis exsolvere pergo,
  2. deinde quod obscura de re tam lucida pango
  3. carmina musaeo contingens cuncta lepore.
  4. id quoque enim non ab nulla ratione videtur;
  5. sed vel uti pueris absinthia taetra medentes
  6. cum dare conantur, prius oras pocula circum
  7. contingunt mellis dulci flavoque liquore,
  8. ut puerorum aetas inprovida ludificetur
  9. labrorum tenus, interea perpotet amarum
  10. absinthi laticem deceptaque non capiatur,
  11. sed potius tali facto recreata valescat,
  12. sic ego nunc, quoniam haec ratio plerumque videtur
  13. tristior esse quibus non est tractata, retroque
  14. volgus abhorret ab hac, volui tibi suaviloquenti
  15. carmine Pierio rationem exponere nostram
  16. et quasi musaeo dulci contingere melle,
  17. si tibi forte animum tali ratione tenere
  18. versibus in nostris possem, dum perspicis omnem
  19. naturam rerum, qua constet compta figura.
  20. Sed quoniam docui solidissima materiai
  21. corpora perpetuo volitare invicta per aevom,
  22. nunc age, summai quaedam sit finis eorum
  23. necne sit, evolvamus; item quod inane repertumst
  24. seu locus ac spatium, res in quo quaeque gerantur,
  25. pervideamus utrum finitum funditus omne
  26. constet an immensum pateat vasteque profundum.
  27. Omne quod est igitur nulla regione viarum
  28. finitumst; namque extremum debebat habere.
  29. extremum porro nullius posse videtur
  30. esse, nisi ultra sit quod finiat, ut videatur
  31. quo non longius haec sensus natura sequatur.
  32. nunc extra summam quoniam nihil esse fatendum,
  33. non habet extremum, caret ergo fine modoque.
  34. nec refert quibus adsistas regionibus eius;
  35. usque adeo, quem quisque locum possedit, in omnis
  36. tantundem partis infinitum omne relinquit.
  37. Praeterea si iam finitum constituatur
  38. omne quod est spatium, si quis procurrat ad oras