De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. et latices dulcis guttas similique sapore
  2. mittere, lanigerae quali sunt ubere lactis,
  3. scilicet et glebis terrarum saepe friatis
  4. herbarum genera et fruges frondesque videri
  5. dispertita inter terram latitare minute,
  6. postremo in lignis cinerem fumumque videri,
  7. cum praefracta forent, ignisque latere minutos.
  8. quorum nil fieri quoniam manifesta docet res,
  9. scire licet non esse in rebus res ita mixtas,
  10. verum semina multimodis inmixta latere
  11. multarum rerum in rebus communia debent.
  12. 'At saepe in magnis fit montibus' inquis 'ut altis
  13. arboribus vicina cacumina summa terantur
  14. inter se validis facere id cogentibus austris,
  15. donec flammai fulserunt flore coorto.'
  16. scilicet et non est lignis tamen insitus ignis,
  17. verum semina sunt ardoris multa, terendo
  18. quae cum confluxere, creant incendia silvis.
  19. quod si facta foret silvis abscondita flamma,
  20. non possent ullum tempus celarier ignes,
  21. conficerent volgo silvas, arbusta cremarent.
  22. iamne vides igitur, paulo quod diximus ante,
  23. permagni referre eadem primordia saepe
  24. cum quibus et quali positura contineantur
  25. et quos inter se dent motus accipiantque,
  26. atque eadem paulo inter se mutata creare
  27. ignes et lignum? quo pacto verba quoque ipsa
  28. inter se paulo mutatis sunt elementis,
  29. cum ligna atque ignes distincta voce notemus.
  30. Denique iam quae cumque in rebus cernis apertis
  31. si fieri non posse putas, quin materiai
  32. corpora consimili natura praedita fingas,
  33. hac ratione tibi pereunt primordia rerum:
  34. fiet uti risu tremulo concussa cachinnent
  35. et lacrimis salsis umectent ora genasque.
  36. Nunc age, quod super est, cognosce et clarius audi.